(2) 00!) ■ ■ 



neming afkeuring verdiende, topstek van 247 te ])lanten, kon onzer- 

 zijds daarop dan ook geen bepaald antwoord ^vorden gegeven, en 

 was liet niet mogelijk aan de hand van de verstrekte gegevens een 

 uitsj)raak te doen. De vocjrstamlers van topstek toch konden met 

 evenveel succes goed geslaagde tuinen, met dit materiaal geplant, 

 aanwijzen, als de tegenstanders slecht geslaagde. Bovendien waren 

 de gegevens vertroebeld door het optreden in den aanplant van 

 sterke grondverschillen, die door de voorstanders van liet gebruik 

 van topstek in het geding werden gebracht, als de oorzaak van het 

 verschillend slagen der met topstek beplante tuinen. 



Op genoemde onderneming zijn als uitersten inderdaad duide- 

 lijk twee grondtypen te herkennen, en wel: 



1° liet Kali Gannsd-ljijw, een zeer zware, blauwzwarte, stugge, 

 weinig doorlatende kleigrond (vermoedelijk oud-kwartair), die als 

 schraal en lastig bekend staat, en 



2° liet Kali Goeng-tiipe, een betrekkelijk liclite, goed voor water 

 en luclit doorlatende grond, die zich gewoonlijk tot op groote diepte 

 voortzet, in betrekkelijk recenten tijd gevormd uit de nog vrij 

 versche, jong-vulcanische producten van den Slamat, welke door de 

 Goeng-rivier werden aangevoerd, en welke thans de oudere afzettin- 

 gen in dat gebied grootendeels bedekken. 



I:)eze gronden loopen in eigenschappen, alsmede wat betreft 

 de resultaten, die er door den landbouw op verkregen worden, zeer 

 sterk uiteen, en de meening van de voorstanders van topbibit, dat liet 

 minder goed slagen der topstek-aanplantingen aan den aard van 

 den bodem moest worden toegeschreven, scheen niet ongegrond. 



'P^O' 



Teneinde nu op bovengestelde vraag een antwoord te krijgen, 

 werd besloten een onderzoek in te stellen, waarbij het mogelijk werd 

 de verschillende bibitsoorten op hare waarde te vergelijken, terwijl 

 dit zoo ingericht werd. dat tevens een inzicht in den invloed van 

 den bodem op het slagen van de verschillende bibitsoorten verkregen 

 kon worden. 



Rij dit onderzoek, dat gedurende drie jaren (1013 — '14, 1014 — '15 

 en 1015 — '16) werd voortgezet, werden telkens vergeleken: topstek 

 van geïmporteerde bergbibit, vlaktebibit, afkomstig van Pangka, en 

 bergbil)it. De bergbibit was de twee eerste jaren afkomstig van de 

 bibitoudernemiiig Bodjong, en het derde jaar van de bibitonderne- 

 iiiiiig Moga (beide aau den voet van den Slamat gelegen). De proef 

 werd telkens in duplo genomen, met dien verstande, dat de eene 



