1103 (3) 



De zaudhuig wiis hel dikst in de nabijheid van de kali, waar 

 de lahar over den oever was geslagen, en werd naar het westen en 

 het noorden geleidelijk dunner. In het midden van het bedolven 

 terrein werd een gat gegraven tot op het oorspronkelijke maaiveld; 

 de dikte van de zandlaag was daar GO c.M.; de laag bestond geheel 

 uit hetzelfde grove grijs-zwarte zand als in tuin Poehsangit. Aan den 

 rand van den lahar, langs de railbaan, was fijner materiaal afgezet, dat 

 geheel aan de buitenzijde zelfs eenigszins plastisch werd; de hoe- 

 veelheid afgezet fijn materiaal bedroeg evenwel slechts een paar 

 jjercenten van de hoeveelheid grof zand. Van het onder het zaml 

 bedolven riet was niets meer te redden. 



De hier veroorzaakte schade moet geheel aan het laharzand 

 worden toegeschreven, want in die gedeelten, waar in hoofdzaak 

 water over den tuin was gevloeid, doordat het zand zicli reeds had 

 afgezet bij de vermindering van de stroomsnelheid, had het riet geen 

 schade geleden. 



Teneinde na te gaan, van w^aar het afgezette zand afkomstig 

 was, werd van uit Soekapoera, dat o|) ongeveer 19 K.M. afstand van 

 Soemberkareng aan den bovenloop van de kali Bades is gelegen, de 

 weg naar Ngadisari opgegaan. Men passeert dan eerst een steenen 

 brug over een linkerzijrivier van de kali Bades, die geen water uit 

 liet dal van vSoekapoera aanbrengt, doch nit een zijdal. Slaat men 

 daarna een zijweg links in, dan komt men aan de kali, die het w^a- 

 ter uit het gel;eele dal van Soekapoera afvoert. Aan de overbrugde 

 zijrivier was niets te zien, wat wees op een pas afgeloopen bandjir. 



Bij de tweede kali was de oeverbegroeiing geheel ontworteld en 

 vernield; uit den aangespoelden rand van licht materiaal (strootjes 

 en dergelijke) bleek, dat de lahar hier + 5 M. boven de bedding- 

 was gestegen. Tevens lagen op + 4 M. boven de bedding liier en 

 daar plekken van hetzelfde grijs-zwarte zand, dat beneden de tuinen 

 liad bedolven. Dat het zeer onlangs was gedeponeerd, bleek wel uit 

 het levende gras, half door het zand bedolven; de door het zand 

 bedekte deelen waren nog groen. De lahar moest dus afkomstig zijn 

 uit het hooger gelegen deel van het dal van Soekapoera of uit den 

 ketel van Ngadisari. 



De verzamelde monsters zand uit tuin Poehsangit, tuin Triwoeng 

 en uit de kali Bades boven Soekapoera werden door ons in het la- 

 boratorium onderzocht. Zij werden gekleurd met methyleenblauw^, 

 en daarna uitgewasschen; onder het microscoop bezien bleken slechts 

 enkele deeltjes, naar schatting ongeveer 5 %, kleurstof te absorbee- 



