1105 (5) 



flroseii tijd, die voor oelieel Oost-.Iava reeds in de eerste lielft van 

 A})i'il intrad, kon de versrh «gevallen ascli niet dadelijk meer worden 

 afgevoerd. 



Hoe was lui het verloop van den regenval in de kloof' van 

 Soekapoera en in den ketel van Ngadisari .' 



Uit de Regenwaarneniingen in Nederlandseli-Indië over Jannari 

 I*.)I7, waarin voorliet eerst van alle stations, die betronwl)are waar- 

 nemingen bij liet Koninklijk Magnetisch en Meteorologiscli Observa- 

 torium te Batavia inzenden, de halfmaandelijksche regenval is op- 

 genomen, blijkt, dat in het bovenstroomgebied van de kali Bades 

 zich twee regenstations l)evinden: te Soekapoera in de kloof van 

 Soekapoera op ongeveer 800 meter lioogte, en teDjetak inden ketel 

 van Ngadisari op ongeveer 1900 meter hoogte (Pasoeroean, No. 151 

 en 153 in bovengenoemde aflevering der Regenwaarnemingen). Soe- 

 kapoera ligt open naar het noord-oosten, Djetak ligt practisch aan 

 alle zijden door meestal zeer hooge \vanden ingesloten. 



De dagelij ksche regenval te Soekapoera over 1910 is te vinden 

 in jaargang 1910 van bovengenoemde publicatie; die van Djetak werd 

 ons o}) verzoek welwillend verstrekt door den Directeur van het 

 Meteorologisch Observatorium te Batavia. Uit deze opgaven bleek, 

 dat na iï Ajiril 1916 te Soekapoera een tijdperk intrad zonder re- 

 genval, en te Djetak na 2S Maart 1910 een tijdperk met slechts 13 

 millimeter regenval, dat voor beide stations tot 23 Mei duurde. 

 Daarna vielen gedurende den Oostmoesson herhaaldelijk eenige re- 

 genbuien (zie tabel 1). Deze kwamen dan neer op een meestal sterk 

 uitgedroogden grond, die voornamelijk in den ketel van Ngadisari 

 vrij zandig is, zoodat het gevallen water voor een belangrijk deel 

 terstond kon worden geabsorbeerd. 



De nagenoeg dagelijksche regens begonnen te Djetak weer op 

 J] October en te Soekapoera op 17 October. Vooral van 22 tot .6 

 October was de lioeveelheid regen zoowel te Soekapoera als te Dje- 

 tak zeer belangrijk, zooals uit tabel 2 kan blijken; over geheel Oost- 

 Java vielen trouwens groote hoeveelheden regen gedurende deze 

 dagen. 



Een paar dagen voor den boven beschreven lahar had de kali 

 Bades dan ook reeds gebandjird, evenwel zonder dergelijke groote 

 hoeveelheden zand mee te voeren; de tweede Ijandjir bracht het 

 zand mee. 



Wij kunnen aannemen, dat de asch, die van begin April tot 12 

 Mei 1910 in het bovenstroomgebied der kali Bades viel, daar voor 



