(4) 1128 



zonder luchtzuurstof kan leven. Ter aanduidino- van deze organismen 

 is de naam van facultatief- en temporair-anaëroben ingevoerd. Daar 

 echter alle obligaat-aëroben onder geëigende voorwaarden geduren- 

 de slechts korten tijd anaëroob kunnen leven, zijn zij ook tempo- 

 rair-anaëroben te noemen. Beijerixck neemt aan, flat alle faculta- 

 tief-anaëroben in werkelijkheid slechts temporair-anaëroob zijn. i) 



De facultatief- of de temporair-anaëroben behooren ten slotte tot 

 de aëroben, omdat ze een strenge afsluiting van de lucht niet duur- 

 zaam verdragen. Tot deze groep behooren vele borlemmikroben en 

 liet is deze flora, die den geleidelijken overgang vormt tusschen de 

 flora van lichte en die van zware gronden. 



Uit het voorgaande is gebleken, hoe in den bouwgrond het 

 samenleven tusschen mikroben met uiteenloopende zuurstofbehoefte 

 mogelijk is. Is organische stof aanwezig, dan kan deze, begunstigd 

 door een slechten bodemtoestand, in een rotting of gisting over- 

 gaan, gepaard aan redudieverscjiijnselen. In het volgende zal een 

 uiteenzetting w'orden gegeven van de wijze, w'aarop een mikrobio- 

 logisch onderzoek kan ingesteld worden naar den reductietoestand 

 van den bodem. 



Het reduceereiid vermogen der mikroben. 



Hieronder verstaat men het vermogen der mikroben om aan 

 zuurstof! loudende licliamen van organischen of anorganischen oor- 

 sprong zuurstof te onttrekken, of van stoffen, welke een meerwaar- 

 (lio- metaal bevatten, de waardigheid te verminderen. 



Reeds lang had men de ervaring opgedaan, dat in kuituren 

 reductiewerkingen jjlaats grepen onder invloed van het mikroben- 

 leven. Organische kleurstoffen, als methyleeublauw, lakmoes enz. 

 werden bij deze reductie overgevoerd in kleurlooze lichamen. Het 

 belioeft ons niet te verwonderen, dat de reduceerende verbindingen 

 bij het schudden met lucht weer liare oorspronkelijke kleur aanne- 

 men, flaar dergelijke lichamen veelal een uitgesproken affiniteit voor 

 zuurstof zullen bezitten. 



Uit het voortgezet onderzoek naar het reduceerend vermogen 

 der mikroben is gebleken, dat het meerendeel der bacteriën een re- 

 cluctiefnnctie bezit. Alleen de intensiteit van de reduceerende kracht 

 kan aanmerkelijke verschillen opleveren bij de verscliillende bacte- 

 riënsoorten. Ook scliimmels zijn, evenals de bacteriën, te onderschei- 

 den in sterk, zwak, eii niet reduceerende soorten. 



1) Lafar. Handbucli der Teclinischen Mykologie, 1904—1907. Bd. I, pg. :313, 



