(6) 1130 



opgebleekte plaatsen een precipitaat van Berlijnscli blauw. Blijkbaar 

 heeft rondom de mikroben velden een reductie plaats gegrepen, waar- 

 bij dus onder invloed der mikroben roodbloedloogzout in het over- 

 eenkomstige gele zout is omgezet. Het opbleeken is toe te schrijven 

 aan het feit, dat een oplossing van geelbloedloogzout, in dezelfde 

 moleculaire concentratie als het roode zout, lichter geel van kleur 

 is dan dit laatste. 



Het neerslag van Berlijnsch l)lauw in de ontkleurde vel(.len is 

 sterker, naarmate er meer geelbloedloogzout is gevormd, derhalve 

 het reduceerend vermogen der mikroben krachtiger is geweest. Op 

 deze wijze is het reduceerend vermogen van verschillende mikroben 

 op agarplaten onderling te vergelijken. 



Beproeft men dezelfde werkwijze met gelatine uit te voeren, 

 dan gelukt dit niet of zeer sleclit. Beter is het. om hierbij rood- 

 bloedloogzout en ammoniumferricitraat gelijktijdig toe te voegen, 

 wanneer de gelatine op de temperatuur van de omgeving is afge- 

 koeld. Men moet niet de gelatine met deze beide toegevoegde rea- 

 gentia koken, daar de naderhand gestolde massa een grauwgroene 

 kleur verkrijgt. Bij gelatine blijft de vorming van Berlijnsch blauw 

 beperkt tot de koloniën of het bacteriënveld; dit laatste is omgeven 

 door een nagenoeg kleurloos veld, dat behalve geel- en roodbloed- 

 loogzout, zoo goed als geen ferro en ferri bevat. 



Het aantoonen van de re(Uiceerende werking der mikroben met 

 behulp van de Berlijnsch blauw-methode is gekenmerkt door de 

 waardigheidsverandering van het ijzer. 



Gebruikt men thiosulfaat, Na^S^O^, als reductiereactief, ') dan 

 wordt door de mikroben door zuurstofonttrekking hieruit sulfide 

 of })olysulfide gevormd. Wordt aan de kultuurplaat bovendien lood- 

 carbonaat. PbCO^-^, toegevoegd, dan ontstaat hieruit door inwerking- 

 van het sulfide het zwarte of bruinzwarte loodsulfide PbS (zie fig. 

 1, 2 en 3). De samenstelling van de plaat is als 'volgt: 



Leidingwater 100 c]\P. 



Agar 2 G. 



Glucose 2 G. 



Asparagine 0,1 G. 



K2HPO4 0,05 G. 



NagSaOg 0,5 G. 



MgSÖ4 0,01 G. 



PbCOg 1 G. (overmaat.) 



1) M. W. Beijkiunxk. Phénonièiies de réduction etc. Archives Néeilandaises, Serie I!, Tonie IX, pg. 147. 



