(14) 1138 



Bij deze drie typen van reductie is de koolliydraatgistino- de 

 grondslag, daar voor een bodemreductie de koolhydraten in het al- 

 gemeen, en wel de cellulose in het bijzonder, de hoofdbron voor de 

 organische stof is. 



De ceUuloi^egMimi'^) is te kennen aan het ontstaan van reuklooze, 

 deels brandbare gassen (methaan), en vooral door de aanwezigheid 

 van veel ferro zonder zwavelwaterstof, in onderscheid met de sul- 

 faatreductie, waarbij ferro en zwavelwaterstof in den vorm van zwa- 

 velijzer voorkomen. 



Beliandelt men dus een grond monster van het eerste reductie- 

 type met verdund zoutzuur, dan is met een loodpapiertje geen zwa- 

 velwaterstofgas aan te toonen. Bij een grond van het tweede type 

 ontwijkt daarentegen rijkelijk zwavelwaterstofgas als gevolg van de 

 ontleding van het zwavelijzer. Voor beide typen zal bij een behan- 

 deling met koud verdund azijnzuur in het filtraat veel ferro zijn ann 

 te toonen met behulp van roodbloedloogzout. Bij de Hulfaalreductie 

 heeft een voorafgaande omzetting van de cellulose plaats, hetzij 

 in vetzuren, oxyvetzuren of hunne zouten, hetzij door hydrolyse in 

 een assimileerbare suikersoort, daar de sulfaatreduceerende spirillen 

 in reinkultuur geen cellulose opnemen, ecliter wel in ruwkulturen. 

 In de gebruikelijke voedingsoplossing in goed gesloten en geheel 

 gevulde stoptleschjes, bestaande uit : 



Leidingwater 100 c.M^. 



Na-lactaat 0,5 G. 



Asparagine 0,1 G. 



K2HPO4 0,05 G. 



MgS04.7aq. O, l G. (of gips) 



FeS04.7aq. 0,001 G. 



wordt het natriumlactaat door cellulose vervangen en met sloot- 

 modder geïnfecteerd. Bij tropische kamertemperatuur van 28 a 30° C. 

 treedt na ruim drie dagen in deze ruwkultuur een krachtige sul- 

 faatreductie in, kenbaar aan de overvloedige ontwikkeling van zwa- 

 velwaterstofgas en de vorming van zwavelijzer. De cellulose wordt 

 hier dus als koolstofbion verbruikt en indirect door de sulfaatre- 

 duceerende spirillen geassimileerd. 



In riettuinen, welke op de één of andere wijze lijden door een 

 teveel aan water, b.v. door bandjirs of door moerassige gesteldhei<l 

 van den bodem, alsook in natte rijstvelden, komt de sulfaatreductie 



1) W. OMKLiANSKi. Ueber die GUrung der Cellulose. Cbl. f. Bakt. 2e Abt. Bd. 8, 1902, pg. 193. 



