(26) imo 



ben, bij de bodemreductie betrokken. Dit laatste vormt een zeer 

 moeilijk vraagstuk voor de bacteriologische methodiek. Het tellen 

 van. bacteriën is niet goed mogelijk, daar er verschillende bezwaren 

 aan verbonden zijn. In de eerste plaats is bij een telmethode een 

 voedingsbodem noodig, waarop zooveel mogelijk rekening is gehou- 

 den met de kultuurvoorwaarden van alle bodemmikroben. Zulk een 

 universeel kultuurmedium l)estaat uit den aard der zaak niet, om- 

 dat de talrijke soorten van bodemmikroben de meest uiteenloopen- 

 de eischen stellen aan de kweekvoorwaarden en een kweekbodem 

 steeds van een exclusief karakter is. Werkt men met meerdere 

 voedingskulturen, dan wordt de methode voor het dagelij ksch ge- 

 bruik in mikrobiologische laboratoria door de groote omslachtigheid 

 onbruikbaar. In de tweede i»laats is de werkwijze niet alleei> om- 

 slachtig, maar ook tijdroovend, daar een voldoend aantal controle- 

 proeven aangezet dient te worden om een voldoend betrouwbaar 

 resultaat te verkrijgen. Ten derde moet de telproef onder steriele 

 omstandigheden worden uitgevoerd, hetgeen vooral voor een tropen- 

 laboratorium een niet gering bezwaar is, daar de tropentemperatuur 

 voor het grootste aantal mikroben de optimale is, en dus luclitin- 

 fecties veel last veroorzaken. 



Bij het onderzoek naar de bodemreductie moest liet tellen der 

 reduceerende mikroben, die als reductiemaatstaf moesten dienen, om 

 bovengenoemde redenen worden opgegeven. Het lag voor de hand om 

 na te gaan, hoe het met een telmethode voor de protozoën gesteld 

 was; boven is reeds uiteengezet, dat er een nauw verband bestaat tus- 

 schen bacteriën en protozoën in dezen zin, dat een groot protozoën- 

 gehalte van een bodem noodzakelijkerwijze op een groote vermeer- 

 dering en werkzaamheid van bacteriën is terug te voeren. Voor een 

 reductie van den bodem geldt dit voor de reduceerende mikroben. 



Nu zijn de protozoën, in tegenstelling van bacteriën, veel gemak- 

 kelijker te tellen. De telproeven zijn niet aan de bezwaren onder- 

 hevig van een bacteriëntelling. Het is bij een protozoëntelling b.v. 

 niet noodig zoo streng steriel te werken als bij een bacteriëntelproef. 

 De steriliteit is slechts een partieele, en wel ten opzichte van de 

 protozoën, en zij is zeer eenvoudig te verwezenlijken. Belangrijk is 

 voor de protozoëiitel[)roef de keuze van de kultuurvloeistof, waarvoor 

 verschillende samenstellingen aangegeven worden. Cunnl\gham en 

 LöHNis 1) liebben deze verschillende voedingsmedia onderzocht. De 



1.) A. CUNMNGHAM and Dr. V. Löhnis. Studies on Soil Piotozoa. Cbl. f. Bakt. 2e Abt. Bd. 39, 

 1913— 191'j, pg. 597 e.v.. 



