1157 



(33) 



voorzorgen, als men zich niet tevredenstelt met het besluit, dat 

 als de grootere grondinfecties geen protozoënkultuur geven, — en hier- 

 voor bestond de grootste kans— de kleinere dit in het normale ge- 

 val ook niet gedaan zouden hebben. 



Bij het iiuMciiten van een telproef hebben we gezien dat de 

 hoeveelheid infeetiemateriaal sprongsgewijze afneemt. Vandaar dat 

 het resultaat der proef niet meer dan een schatting kan zijn, waar- 

 bij nog komt dat er aan een kultuurvloeistof altijd iets ontbreekt, 

 waardoor niet alle bodemprotozoën tot ontwikkeling komen. De uit- 

 slag van een telproef geeft ten slotte liet niinintuin aantal protozoën 

 per gram vochtigen grond aan. 



Volgens CuNNiNGHAM en Löiinis >) maakt liet verschil uit of de 

 protozoën in den bodem in cystevorin voorkomen, of in den gewonen 

 actieven vorm. Nu is liet resultaat van de verdumüngstelproef zoo- 

 wel een gevolg van cysten als van deu gewonen werkdadigen vorm 

 Viin de protozoën. Zij geeft dus geen uitsluiting omtrent den vorm, 

 waarin de protozoën inden onderzochten bodem voorkomen. In zeker 

 opzicht is dit voor het hier beoogde doel ook onverschillig, eensdeels 

 omdat de aanwezige cysten onder normale omstandigheden tot pro- 

 tozoën kunnen uitgroeien en nuttige stikstofmikroben kunnen de- 

 cimeeren, anderdeels omdat de cysten dezelfde aanwijzing geven als 

 de protozoën zelf, n.1. dat het eeu of andere rottingsproces heeft 

 plaats gegrepen, door bodembacteriën bewerkt, waarvan de bodem- 

 reducties de voornaamste zijn. 



Protozoëiireductiekroiumeii. 



Bij het onderzoek naar het protozoëngehalte in gereduceerde 

 grondmonsters trok het zeer de aandacht, dat de gronden ten op- 

 zichte van reductietoestand en protozoëncijfer schematisch in drie 

 categorieën konden worden ingedeeld: 



'1°. Goede gronden, welke niet of slechts weinig gereduceerd waren, 

 bevatten geen of een gering aantal protozoën (0—50 protozoën 

 per gram grond). 

 2". Slechte gronden, met een hoog reductiegetal en een hoog proto- 

 zoëngehalte (50 — 100 en meer protozoën per gram grond). 

 3°. Zeer slechte gronden met een zeer hoog reductiegetal, zeer wei- 

 nig of geen protozoën (O — 50 protozoën per gram grond). 



1) A. CUNNINGHAM aud Dr. F. Löhnis. Studies on Soil Protozoa. Cbl. f. Bakt. 2e Abt. Bd. 39, 1913— 1914, 

 pg. 597 en 602. 



