IJ 61 (37) 



iii hot algenieoii iii j^clijkcii tijd iiiiiidor tueiieonit dan liet rcdiiL'tie- 

 getal. Het is (liiareüboveii bezwaai'lijk, het reductiegc^tal eii ferro iu 

 het grondtnonster met groote Jiauwkeurigheid te bepalen, daar deze 

 cijfers niet behulp vaii het vochtgehalte worden berekend en de 

 vochtbepaling evenmin met groote nauwkeurigheid kan geschieden, 

 daar het langdurig omwerken van het gron(hnonster in het blik voor 

 een gelijkmatige waterverdeeling een te groote aëratie zou bewer- 

 ken. De Maarnemingen met een bei)erkte hoeveelheid grond waren 

 noodzakelijkerwijze aan een grens gebonden, daar voor een enkele 

 waarneming dikwijls meerdere analysen noodig waren. Eensdeels 

 daalde de voorraad grond sterk, anderdeels nam liet luchtvolume 

 in het grondmonsterblik voortdurend toe, zoodat oxydeerende wer- 

 kinge^i alsmede de aëratie lioe langer hoe meer van invloed wer- 

 den, en het karakter van de proef benadeelden. Een te lange voort- 

 zetting der proef was dus door gemelde omstandigheden niet goed 

 mogelijk. 



Ter verklaring van het verloop der pi:otozoënreductiekrommen 

 moet in het oog geliouden worden, dat de bodeinprotozoën aërobe 

 mikroben zijn, en door gebrek aan zuurstof te gronde gaan. Voeden 

 zij zich met anaërobe mikroben, dan zullen de protozoën aanvan- 

 kelijk in aantal toenemen, daar de hoeveelheid lucht voorloopig nog 

 toereikend is. Met het voortschrijden van het reductieproces neemt 

 de anaerobie en dus het luchtgebrek toe, en zullen de aëroben in 

 het mikrobenmengsel, en dus ook de protozoën den nadeeligen in- 

 vloed hiervan ondervinden. Aan hare vermeerdering is hierdoor een 

 grens gesteld, en het maximum van het protozoëncijfer is hiermede 

 bereikt. Bij verdere toename van de reductie is de zuurstofspanning 

 zoover gedaald, dat de protozoën afsterven en haar aantal voortdu- 

 rend afnemende is, hetgeen door de rechterhelft van de grafische 

 voorstelling aanschouwelijk wordt voorgesteld. 



Niet alleen luchtgebrek, maar ook verschillende schadelijke 

 stoffen, bij de reductieprocessen als ontledingsproducten van de 

 voedingsstoffen ontstaande, zooals organische zuren uit de orga- 

 nische stoffen, b.v. vluchtige vetzuren, zwavelwaterstof uit de sul- 

 faten bij de sulfaatreductie, zijn oorzaak dat de protozoën in aantal 

 afnemen. Het vergiftigingsproces speelt dus ook een rol bij de daling 

 van het protozoëngehalte. 



Bij de sulfaatreductie valt op te merken, dat de zwavelwater- 

 stof gedeeltelijk als z wavelij zer wordt vastgelegd, waardoor de gif- 

 tige werking van de zwavelwaterstof belangrijk verminderd wordt. 



