(40) llOi 



maakt te worden, dat elke grojid zijn eigen type van reductie zal 

 bezitten. Hiervan zal <le gedaante van de protozoën-reductiekromme 

 aihankelijk zijn. Ook blijkt, dat liet watergebalte der gronden op 

 zielizelf geen vergelijking der gronden uit een biologisch oogpunt 

 toelaat, daar de invloed ervan voor verschillende gronden ook ver- 

 schillend IS. De cijfers voor protozoën en reductie kunnen b.v., be- 

 trekkelijkerwijze gesproken, voor drogere gronden grooter zijn dan 

 voor meer vochtige. Meer is een Ijepalende factor voor den slechten 

 toestand van een bodem het gehalte aan onvolledig gedestrueerde 

 organische stoffen in verband met den vochtigheidstoestand, welke 

 voor mikroben goede voorwaarden biedt voor een abnormale ont- 

 wikkeling, en de schadelijke gevolgen ervan bij een slechte aëratie 

 voor de wortels der kultuurplanten. 



Bij het vergelijken van grondmonsters uit pawinianveldjes van 

 plekken, waar de rijstplantjes hoog en laag stonden, is de ondervin- 

 ding opgedaan, dat ook de bodem onder het hoog opgeschoten ge- 

 was krachtig gereduceerd kan zijn, wanneer de pawinians een paar 

 maanden oud zijn. In jonge veldjes is dit niet het geval, zoodat de 

 geilere groei in oudere kweekbeddingen is toe te schrijven aan een 

 aanvankelijk goede aëratie en uitzuringstoestand van den bodem, 

 die door het onder water zetten van het veld lanozamerhand ver- 

 loren is geraakt, en waarbij de graad van de reductie zelfs die van 

 de aanvankelijk slechte plekken kan overtreffen. 



De jwleiuhaliugsfigureii der liodemprotozoëu. 



Om beweeglijke mikroben op hare zuurstof behoefte te onder- 

 zoeken, bestaan twee methoden. Naar de wijze van waarneming zijn 

 ze te onderscheiden in : 



a. de mikroskopische methode van Engelmann, ^) 



b. de makroskopische van Beijerinck. 2) 



Beide methoden berusten op de chemotaxis van beweeglijke, 

 aërobe mikroben voor de luchtzuurstof, een principe, dat door Exgel- 

 MANN IS ontdekt. De zuurstofbehoeftige mikroben zoeken dus de 

 zuurstofbronnen op. 



Beijerinck ri^itte zijne mikroben-ademhalingsproef als volgt in. 

 Op een objectglas plaatste liij een dekglas, liefst van ronde ge- 

 daante, dat op één j)unt aan den omtrek wordt ondersteund door een 



1) Th. W. Engelmann, Botanische Zeitung, 1881, No, 28, pg. 441. 



2) M. W. Bk)JERINCK. Ueber Atmungsliguren bewegliclier Bakteriën, Cbl. f. Bakt. Ie Abt. 1983. 

 Bd. 1'., pg. 827. 



