1165 (41) 



U-vormig en bovendien rechthoekig omgebogen platinadraadje. In 

 de wigvormige ruimte, die hierdoor ontstaan is, worden nu eenige 

 druppeltjes van de te onderzoeken mikrobenkultnur gebracht, zoodat 

 deze ruimte slechts gedeelteUjk wordt opgevuld. 



Aan den kant van het dikste gedeelte der vloeistof ontstaat een 

 meniscus, aan welke zijde de lucht vrijen toegang heeft. In den.vloei- 

 stofspiegel is de zunrstofconcentratie of -spanning het grootst, en 

 neemt door de ademhaling der mikroben naar binnen gaande gelei- 

 delijk af. Bij deze inrichting der proef ontstaan mikrobengroepeerin- 

 gen, die door Beijerinck „ademhalingsfiguren" zijn genoemd en 

 waarvan drie hoofdtypen zijn te onderscheiden, n.1. het 



Ie aërobentype. 



2e spirillentype. 



"3e anaërobentype. 



De verkregen ademhalingsfiguren zijn door de groote dikte van 

 de vloeistotlaag met het bloote oog waar te nemen. 



Bij het Ie geval heeft een opeenhooping aan den meniscus plaats, 

 in het '2e geval een opeenliooping op eenigen afstand van den 

 vloeistofrand, en in liet 3e geval trekken de mikroben zich het verst 

 terug van den vloeistofspiegel, waardoor een centrale opeenhooping 

 ontstaat. 



Het onderzoek naar de zuurstofbehoefte der protozoën met be- 

 hulp van de Beijerincksclie ademhalingsfiguren heeft uitgewezen, dat 

 voornamelijk het aëroben- en het spirillentype het meest op den 

 voorgrond komen, (zie fig. 9). Beide typen vertegenwoordigen ten 

 slotte aërobe mikroben, alleen de zuurstofspanning is verschillend. 

 Het voorkomen van [»rotozoën, die op kleine zuurstofspanningen rea- 

 geeren, •) verklaart liet verschijnsel, waarom bij reductieprocessen, 

 waarbij de zuurstofspanning van het medium gaandeweg daalt, toch 

 — althans aanvankelijk — protozoënvermeerdering mogelijk is. Neemt 

 de reductie echter zoo krachtig toe, dat de zuurstofspanning mini- 

 maal geworden is, dan sterven de protozoën langzamerhand af. Het 

 verloop van de protozoënreductiekromme vindt dus in het gedrag van 

 de bodemprotozoën ten opzichte van de luchtzuurstof een bevredi- 

 gende verklaring. 



De scliadelijkheid der bodemprotozoën. 



Behalve als biologische indicator voor een slechte bodemgesteld- 

 heid, veroorzaakt door onvoldoende uitzuring door het gebruik 



1) Eenige protozoën zijn van het „Monadentype", behoorond tot het ,, Anaërobentype". Zie Cbl. 

 f. Bakt. Ie Abt. Bd. 14, 1893, pg. 842. 



