1171 (47) 



dingen zijn ontstaan. De reduceerende werking (iezer stoffen wordt 

 kenbaar in ferriliondende, zontznnr- of zwavelzuur-oplossingen, dus 

 b.v. door grond met een dezer zuren eenigen tijd te koken en dan 

 met roodbloedloogzout te reageeren. 



Het voorkomen dezer reduceerende lichamen in gereduceerde 

 gronden houdt verband met de aanw^ezigheid van ferro, waarbij het 

 voorkomen van reduceerende stoffen het ontstaan Van ferro door 

 het reductieproces voorafgaat. Bij de reductie van goed uitgezuurden 

 grond neemt dus eerst de hoeveellieid reduceerende stof toe, totdat 

 op zekere hoogte— die voor eiken grond verschillend is — naast de re- 

 duceerende verbindingen ferro gevonden wordt. Hierbij w^ordt in het 

 midden gelaten of ferro al of niet door de reduceerende inwerking 

 van deze organische stof ontstaat, ofschoon het wel waarschijnlijk 

 is, dat het naast het reduceerend vermogen der mikroben een groote 

 rol vervult. Het is goed denkbaar, dat van dezelfde hoeveelheid or- 

 ganische stof bij het reductieproces het reduceerend vermogen voort- 

 durend toeneemt, hetgeen eveneens Avordt uitgedrukt door een hoo- 

 ger kaliumpermanganaat-verbruik als in het geval, dat de organische 

 reduceerende verbindingen toenemen. 



Het verband tusschen reduceerende stof en ferro blijkt uit de 

 reductiekrommen (zie fig. 10), die men verkrijgt door deze twee 

 grootheden in grafische voorstelling te brengen. Dit is met de ver- 

 kregen cijfers uit de drie reductieprocessen: de cellulosegisting, de 

 sulfaatreductie en de boterzure gisting uitgevoerd. 



Bij beschouwing van de reductiekrommen zijn de volgende op- 

 merkingen te maken: 

 1°. Het reductiegetal bereikt steeds veel hoogere waarden dan het 



ferrocijfer. 

 2°. De vorming van ferro heeft later plaats dan die van de redu-- 

 ceerende verbindingen. 



Blijkt een grond bij onderzoek veel reduceerende stoffen van or- 

 ganische natuur te bezitten, dan is de kans dus groot, dat de 

 reductie tot de vorming van ferro is voortgeschreden, hetgeen 

 een later reductiestadium aangeeft. 

 3°. De aanvankelijke helling der beide lijnen bij de boterzure gisting, 

 die het reductiegetal en ferro aangeven, is bij deze reductie het 

 grootst, d.w.z. dat in korten tijd, vergeleken bij de beide andere 

 reducties, de meeste reduceerende verbindingen en ferro ge- 

 vormd worden. Dit hangt samen met het feit, dat de boterzuur- 

 bacteriën een zeer krachtige reductie-eigenschap bezitten. 



