(6) 1374 



Het binnenste oortje is steeds aanwezig, groot, (luidelijk generfd, 

 s])its pijivormig en onbehaard. 



Het tongetje is spits Ijoogvorniig, in liet midden zeer -breed, 

 meestal gescheurd en niet gekarteld. De voorzijde is glanzend, de 

 achterzijde is <liclit beliaard ((3Ü). en de vrije bovern^and gewim- 

 ])erd (61). 



Beschrmving v.\n de bladschmf. 



De bladschijf is donkergroen gekleurd, bij de oudere bladeren 

 vaak geel gestippeld door de z.g. Chunnee-vlekjes; hare grootste 

 breedte varieert tusschen 3,2 en 4,6 c.M.. De jonge bladeren staan 

 rechtop met overhangenden top; de oudere staan schuin af. De ge- 

 wriclitsdriehoeken zijn eerst kersrood, later bronsgroen gekleurd. Zij 

 zijn aan de onderzijde duidelijk bewast, en naar den buitenrand 

 dicht en kort viltig (58). De bovenzijde is vooral naar de buitenranden 

 dicht viltig (52) en draagt vlak achter het tongetje aan weerszijden 

 duidelijke wimpergroepen (51), die op den rand en verder op den 

 bladrand overgaan (53). Hoogerop is de bladrand duidelijk ge.ste- 

 keld, terwijl de top meerdere rijen stekels draagt. 



Bloei. 

 Bij deze soort treedt practisch geen bloei op. 



MEÏSOORT 36 POJ. 



Herkomst. 



Gewonnen op het Proefstation Oost-Java in 1807, uit een krui- 

 sing van Gestr. Preanger X Chunnee. 



Groeiwijze. 



Eerst rosé, later geel, lang riet, later vaak legerend, eerst echter 

 recht; vrij dikke stokken; bladkronen breedbladig. donkergroen, met 

 fraai overhangende bladeren. Uitstoeling normaal. Rietgewicht zeer 

 voldoende. Op slechte gronden naar verhouding nog een goed pro- 

 duct leverend. Vroeg rijp. Ampasgehalte vrij hoog en daardoor goed 

 maalbaar, samen met 100 POJ. 



Beschri.tving van den stengel. 



K 1 e u r. De oudere rossen zijn eerst lichtgroengeel met roode 

 overdekking, later lichtgeel met roode zonnevlekken. De topbibit is 



