(6) 



1528 



Uit bovenstaande tabel volgt, dat de overslag zoowel bij 100 

 als bij 247 zwaarder is dan de onderslag, en dat dit verschil een 

 groote middelbare fout heeft, dus groote schommelingen vertoont. 



Bij de proeven moest met dit geregeld optredende verschil re- 

 kening gehouden worden; de eenige manier was, dat men bij elke 

 proef evenveel malen begon met den overslag als met den onderslag. 



Er werden nu dagelijks 10 bladeren van 5 stengels gebruikt, 

 vrijwel het hoogste getal, dat met eenige moeite bereikt kon wor- 

 den, zonder aan andere eischen van de proef te kort te doen. Van 

 5 bladeren werd de overslag eerst gebruikt, van de 5 andere de 

 onderslag eerst. Telkens werd 40 c.M'^. uitgeknipt. Na eenige uren 

 aan het licht blootgesteld te zijn geweest, bepalen we nu het ge- 

 wicht van 40 c.M^. uit iedere aan de plant gebleven bladhelft; van 

 de eerste 5 bladeren was dat nu de onderslag, van de laatste 5 de 

 overslag. We vinden nu tweemaal \'ijf cijfers, die de gewichtsver- 

 meerdering aangeven; vijf zijn positief beïnvloed door het gewichts- 

 verschil, vijf negatief. Tellen we de 2 reeksen op, dan vallen de 

 verschillen tusschen over- en onderslag tegen elkaar weg. en we hou- 

 den 10 keer de werkelijke assimilatie over. Daarbij is echter aan- 

 genomen, dat het gewichtsverschil tusschen overslag en onderslag 

 vrij constant is; door telkens 5 keer dit verschil in te voeren ver- 

 hoogt men de kans, dat men een goed gemiddelde krijgt. De mid- 

 delbare fout van het verschil is echter zoo groot, dat men eerst 

 bij een zeer groot aantal proeven verwachten kan goed overeenko- 



