(10) J532 



dus na respectievelijk '2 en 4 uur, zich werkelijk ongeveer verhouden 

 als 1 staat tot 2. Daarentegen is de hoeveelheid, die wij om '3^1^ uur 

 vinden, dus na T''/^ uur, bijna niet grootur dan na 4 uur. 



Plieraan laten zich eenige beschouwingen omtrent den loop van 

 het assimilatieproces gedurende den dag vastknoopen. Wat hier 

 gemeten is, is niet de werkelijke hoeveelheid assimilaat, maar de 

 hoeveelheid, die in het blad achterblijft, want de gevormde kool- 

 hydraten worden gedeeltelijk weer direct verbruikt, o.a. voor adem- 

 haling en ook voor voedsel in de groeiende gedeelten, d. w .z. er 

 heeft afvoer plaats, die over dag moeilijk is te constateeren wegens 

 voortdurende nieuwvorming, maar 's nachts des te duidelijker. Men 

 kan het vervoer voorkomen door met afgesneden bladeren te wei- 

 ken; dit werd ook geprobeerd, maar deze bladeren krulden zoo sterk 

 om, hoewel ze in zoo gunstig mogelijke conditie gehouden weerden, 

 dat ze niet bruikbaar bleken te zijn. Toch kan men uit de gemid- 

 delde cijfers wel iets opmaken. 



Uit de evenredigheid van de assimilatie met den tijdsduur van 

 8 — 10 en 8 — 12 uur kan men besluiten, dat in dien tijd de processen 

 in de plant vrijwel gelijk verloopen; dat daarna geen stijging of eeu 

 onbeteekenende stijging optreedt, beteekent hoogstwaarschijnlijk dat 

 de vorming van koolhydraten, de assimilatie dus, minder wordt, en 

 dat de afvoer toeneemt, in elk geval dat vorming en afvoer vrijwel 

 tegen elkaar opwegen. Dus ook hier vindt men, dat de morgenuren 

 voor de rietplant de belangrijkste zijn, en dat 's middags min of 

 meer een rusttoestand intreedt; eenzelfde voorstelling, die ik bij de 

 physiologie der huidmondjes reeds kreeg. 



Wat betreft de verplaatsing der assimilatieproducten des nachts, 

 heb ik geen nauwkeurige proeven gedaan; maar uit de nog vrij on- 

 nauwkeurige beginproeven volgt wel. dat bladeren, die na 24 uren 

 onderzocht werden, gewoonlijk weinig of niet zwaarder zijn dan 

 bij het begin. 



Hoewel dus nog wel iets te zien is aan de verkregen cijfers, 

 moet de conclusie toch luiden, dat de kleine verschillen, die te 

 verwachten zijn bij kleine veranderingen in bewolking en vochtig- 

 heidstoestand van de atmosfeer, niet te constateeren zijn wegens de 

 groote schommelingen, die inhaerent zijn aan de methode: 



Trouwens Kamerling's onderzoek i) moet tot dezelfde conclusie 

 leiden. Kamerling nam de stukjes uit het blad met een kurkboor 



1) Dr. Z. Kamerling. De Assimilatie van de lietplant. Arcliief voor de Suil<eriiidu.sU-ie in Ned.- 

 Indië, 13e Jaarg. 1905, blz. 303. 



