(10) 1582 



vaii het bedrijf. De veredeling der soorten, bestaande in 

 soorten vorming en soortselectie, is het belangrijkste 

 en meest loonende onderdeel van het proefstations- 

 wezen i n d e n modernen landbouw ge w orde n^ 



In dit verband mogen wij erop wijzen, dat de vroeger alles 

 belieerschende kwestie van het behoud van gezoiide bibit langzamer- 

 hand een secundaire, zij het nog zeer belangrijke plaats is gaan in- 

 nemen. Nog steeds moeten wij alles in het werk stellen om bestaan- 

 de rietsoorten gezond te houden, en het leven der nieuwe soorten 

 te verlengen. Doch het behoud der industrie hangt niet meer van het 

 slagen dier pogingen af, indien de productie van nieuwe soorten tot 

 voldoende ontwikkeling is gebracht. De meest ideale bibitzorg kan 

 hoogstens het bestaande conserveeren; soortenvorming en soortse- 

 lectie conserveeren het peil onder alle omstandigheden voor onbe- 

 perkten tijd, doch brengen onderwijl de cultuur op het hoogst be- 

 reikbare niveau. / 



Nu de meeste fabrieken hare bibitvoorziening zoo goed mogelijk 

 hebben ingericht met behulp van goed gekozen bergbibittuinen, kun- 

 nen wij aannemen dat in zake bibitzorg het mogelijke in hoofdzaak 

 is bereikt. Dat wij daarmee het eeuwige leven zouden hebben ver- 

 schaft aan de voor ziekte gevoelige riet variëteiten, is bij vegetatieve 

 voortplanting niet aan te nemen. Vroeg of laat zijn reeds zoo vele 

 vegetatief voortgeplante cultuurgewassen door ziekten in hun be- 

 staan bedreigd geworden, hetzij zij voortgeplant werden door stek- 

 ken, als bij het riet, door enten, als bij de appels, of door knollen, 

 als bij de aardappels. Het nadeel is echter in zijn tegendeel ver- 

 keerd door soortproductie en soortselectie, waardoor ook bij het 

 suikerriet reeds zulk een groote vooruitgang der oogsten tot stand 

 is gebracht. Het instellen van officieele stambibittuinen of anders- 

 zins zou ons zulke voordeelen niet kunnen brengen, terwijl wij 

 ons zelfs moeten hoeden voor de valsche gerustheid, die dergelijke 

 maatregelen ons zouden kunnen schenken. 



Het huidige systeem van grootmoedertuinen op omstreeks 3000 

 voet, moedertuinen op omstreeks 2500 voet en afvoertuinen op om- 

 streeks 1200 tot 2000 voet worde in stand gehouden en vervolle- 

 digd voor alle rietsoorten, die dit belioeven, doch de toekomst der' 

 industrie is in handen van de soortproductie en het soortenonder- 

 zoek onder de leuze „voor elk stuk grond de daar beste rietsoort". 



Zal het gebruik van zooA'eel rietsoorten geen 

 vermenging en verwisseling d e r s o o r t e n t e n g e- 



