'J9r)i (3) 



derneming Van Cattkni^uiuti te M;ilang, die bet riet niet kende, bracht 

 het onder den naam C^ in den handel, terwijl de bibitonderneming 

 J. H. VAN Blommestein te llandoeng liet riet in tegenstelling met het 

 tegelijk door hem ontvangen 90 F of Kruisingrood den naam Krui- 

 sing wit" gaf. onder welken naam het in het Djocjasche en Solo- 

 sche gekweekt wordt. 



Het zoete, dikke riet met zijn vrij zachte schil trok ook reeds 

 de aandacht van den Javaan. In het Koedoesche wordt het gekweekt 

 onder den naam van „t e b o e t a u g e", en in de inlandsche eetriet- 

 aanplantjes rondom Soerabaja wordt het „t e b o e J a v a" genoemd. 

 In de warongs van den passer aan de Kalimas te Soerabaja is het 

 geregeld te vinden. 



Groet^vijze 



Eerst groengeel, later diepgeel, zeer lang, dik riet met rechte 

 stokken, die een schuinen stand hebben. De uit stoeling is normaal. 

 De bladkroon is zeer breed en donkergroen, en de bladeren hebben 

 een sterk overhangenden stand. Het oude blad valt grootendeels 

 zonder hulp af. In goede condities is het een soort met zeer hoog 

 rietgewicht, hoog rendement en middelmatigen rijpingstijd. De soort 

 is gevoelig voor gelestrepenziekte en in liooge mate voor sereh- 

 ziekte. De laatste ziekte vertoont zich reeds in import maalriettui- 

 nen, en in de Ie generatie in- nog hoogere mate. Zij moet dus elk 

 jaar geïmporteerd worden, hetgeen, met het oog op de zware bibit, 

 vrij kostbaar wordt. Het heeft een sterke neiging tot legeren, ter- 

 wijl bij sterken wind het riet zeer gemakkelijk afbreekt. 



Beschrijving Van den stengel. 



K 1 e u r. Deze is bij maalriet donkergeel, aan den zonnerand 

 van den tuin vaak met bruinroode vlekken, in de schaduw geel- 

 groen ; de topbibit is bleekgeel tot geelgroen, en het plantriet is 

 lichtgeel tot grasgroen gekleurd. 



K u r k b a r s t j e s komen alleen voor in oudere rossen en dan 

 steeds weinig, vlak onder den knoop, terwijl groeibarsten 

 niet door ons werden waargenomen. 



De waslaag is in de jeugd zeer duidelijk, doch later weinig 

 merkbaar, en zwart vlekkerig. De wasring is dicht, wit, en wordt 

 later zwart. 



De leden zijn zwak zigzag tot recht boven elkaar geplaatst 

 en zijn lang, cylindrisch tot tonvormig. Aan den oogkant zijn zij 

 recht tot iets hol, aan den niet-oogkant steeds bol, met een sterke 



