(6) 195i 



verder ingenomen door een breeden haarkwast (10), opgebouwd uit 

 vele kleine groepen, die duidelijk tusschen de nerven gelegen zijn. 

 De groepen i, 2. 3, O- lü, 12, 19, 21 en 26 zijn constant, 5 en 11 

 daarentegen zijn wisselend in haar voorkomen. 



Beschrijving van de bladscheede. 



De scheeden zijn lichtgroen van kleur, duidehjk bewast, ± 28 

 C.M. lang, en dragen een rugveld. dat dicht bezet is met IV2 a 2 

 m.M. lange, scherpe borstels (57). Bovendien zijn er vaak zijvelden 

 aanwezig. Deze zijn vrij hoog aangezet, loopen als smalle strooken 

 tot over de helft van de scheede, en bestaan uit 1 a 2 m.M. weinig 

 harde borstels (60). 



De bladscheede-basis puilt sterk over het oog heen uit. De 

 bladlitteekens staan iets scheef ten opzichte van elkaar, loopen sterk 

 naar het oog af; de bovenliggende slip van de scheede loopt slechts 

 weinig langs den stengel af en draagt basaal een klein wimpergroepje 

 (64). De bladscheedeknoop is lichtgeel gekleurd. Het binnenste oor- 

 tje is bijna steeds aanwezig, is zeer klein, meestal sikkelvormig ge- 

 bogen en aan den bovenrand duidelijk gewimperd (5i). Het kleine 

 oortje is ver beneden den gewrichtsdriehoek ingeplant. Het buitenste 

 oortje ontbreekt steeds. Hier gaat de bladschijf met een ongeveer 

 rechten tot iets scheeven hoek in de scheede over ; deze overgang 

 steekt ver buiten den gewrichtsdriehoek uit en is aan den vrijen 

 rand lang gewimperd (54). 



Het tongetje is boogvormig, vrij breed, beiderzijds glad, en aan 

 zijn ongekartelden bovenrand zeer kort gewimperd (61). 



Beschrijving van de bladschijf. 



De bladschijf is egaal donkergroen en 6,5 — 7,5 c.M. breed. De 

 bladeren hebben een overhangenden stand. De gewrichtsdriehoeken 

 zijn bronsgroen met rood gekleurd; aan de onderzijde zijn zij dui- 

 delijk bewast, naar den buitenrand viltig, kort behaard (58). De 

 bovenzijde der gewrichtsdriehoeken is kort viltig behaard (52), welke 

 beharing achter het tongetje overdekt wordt door langere haren, die 

 naar den buitenrand toe in lengte toenemen, terwijl ook hunne ver- 

 breiding toeneemt. Door deze lange haren zijn de gewrichtsdriehoe- 

 ken ten deele bedekt en lang gewimperd (51). 



De bladrand is basaal onduidelijk behaard (53), hoogerop dui- 

 delijk gestekeld; de bladtop draagt aan den binnenrand een dub- 

 bele rij stekels, terwijl ook het oppervlak stekelrijen draagt. 



