(12) 19(50 



De leden staan reclit boven elkander tut zwak zigzag; zijn 

 cylindrisch tot eoniseli, vrij lang, aan den oogkant liol, aan den niet- 

 oogkant duidelijk bol, van 14 — 17,5 c.M. lang en 3 — 3,8 c.M. dik. 



Het merg is vrij grol" en dicht en vertoont geen rnergholte. 



De b a s t r i n g is dik, liard en t-aai. 



De g r o e i r i n g verloopt horizontaal, ook achter het oog, 

 steekt rondom duidelijk uit en is glanzend. Bij topbibit Ls hij licht- 

 geel tot groen gekleurd, bij plantriet grasgroen of geel en bij vol- 

 wassen riet donkerrood of donkerbrons. 



De wortelring is cylindrisch tot omgekeerd conisch; zij 

 puilt niet uit en varieert in kleur van wit of liclitgeel in topbibit 

 via geelgroen, paars aangeloopen tot brons met paars. Het aantal 

 rijen worteloogen bedraagt 3, bij het oog 4. De onderste zijn het 

 grootst, de bovenste zeer klein. Zij zijn eerst doorschijnend in witten 

 hof, later paars in gelen hof. 



De ooggleuf is duidelijk in plantriet, uit zich in staand 

 riet als een onduidelijke afplatting, en ontbreekt practisch bij top- 

 bibit. 



Beschrijving van het oog. (Fig. 133 en 134.) 



Goed ontwikkelde oogen zijn eirond met driehoekigen top en 

 duidelijk gewelfd. De vleugel is vrij smal, blijft om het geheele oog 

 ongeveer even breed, en is zeer laag ingeplant. De oogen liggen vast 

 aangedrukt, zijn groengeel met rood gekleurd, hebben naar den top 

 convergeerende nerven en een apicalen kiemporus. De overliggende 

 klep steekt scheef over den kiemporus lieen en heeft een vrij bree- 

 den, spoedig bruinvliezigen rand. 



De oogkleppen liggen vaak niet eenvoudig onder elkaar, doch de 

 bovenliggende wordt bij hetzelfde oog lager weer de onderliggende, 

 en kan ten slotte weer bovenliggend worden. Basaal draagt de on- 

 derliggende klep vaak een uitgroeiing, die dan over de bovenliggen- 

 de heengrijpt, terwijl basaal ook vaak een accessorisch klepje kan 

 optreden, zooals eveneens het geval is bij Zwart Borneo en Zwart 

 Cheribon. Deze bijzonderheden zijn niet in de teekening aangebracht. 



Beharing aan de v o o r z ij d e. Het vleugeloppervlak is 

 bezet met een korte, vrij verspreide beharing, die het midden van 

 den vleugel vrijlaat en aan den top het dichtst is (12). De vleu- 

 gelrand is sterk gewimperd; deze lange wimpers liggen vast aan 

 den rand aangedrukt en buigen aan den ^top over het oog heen 

 (4). Bijna steeds zijn alle haren met veel was aan het oog geplakt. 



