(20) 1968 



De oogschub zelve wordt in de onderhelft zijdelings begrensd 

 door lange, ietwat gegolfde haren (1). Deze band zet zich basaal voort, 

 doch bestaat vaak uit veel korte haartjes, die soms in losse groepjes 

 zijn geplaatst (2). Tusschen de nerven komt af en toe beharing 

 voor, doch dan veelal éénzijdig (6). Waar de nerven samenkomen, 

 vinden wij vaak vlak aangedrukt liggende, kromme haartjes in 

 groepjes (5), die of ter weerszijden, of éénzijdig aanwezig zijn en 

 soms ook ontbreken. Aansluitend aan den basalen ring vinden wij 

 ter weerszijden op de grens van vleugel en schub een veelal uit 

 naar binnen gerichte, vrij korte liaren bestaande groep, die aan de 

 zijde van de onderliggende klep steeds het meest ontwikkeld is (16). 



Indien men een knop van 90 F aan den kiemporus openlegt, 

 vindt men op de achterzijde bij de inhecliting der kleptoppen een 

 klein haargroepje ingeplant (9), dat nooit uit den kiemporus te voor- 

 schijn treedt, hetgeen bij Dl 46 wel het geval is. Deze groep is ty- 

 pisch voor kruisingen van Batjanbloed. (D.I. 46, S.W.I., 221 Be. a.). 



Het meest typeerende voor het oog van 90 Fabri is wel het 

 groepje korte wolhaartjes, dat den rand van de bovenliggende klep 

 beneden den kiemporus een eindweegs bezet (24). 



Beharing aan de a c h t e r z ij d e. Het vleugeloppervlak 

 is hier eveneens kort. bruin behaard (21). Onder den top komt steeds 

 een groote, lange haargroep voor, die ver boven het oog uitsteekt 

 (10), en in de basale hoeken van de schub vinden wij ter weerszijden 

 een kleine haargroep, die op de grens van vleugel en schub het 

 langst is (19). Het midden van den basalen boog wordt ingenomen 

 door een klein randje wollige haartjes (18), die ook kunnen ont- 

 breken, terwijl tusschen de nerven aan den achterkant weleens 

 bruine haartjes voorkomen (20). 



Constant zijn de groepen J, 2, 4, 12. 11, 10, 16, 19, 21 en 24. 

 Wisselend zijn de groepen 5, 6 en 18, terwijl groep 9 van buiten 

 niet zichtbaar is. 



Beschrijving van de bladscheede. 



De bladscheeden zijn groen van kleur, vaak donkerrood aange- 

 loopen, met paarse, spoedig verdrogende randen. De bladscheede- 

 basis hangt meestal zakvormig over het oog heen en de overliggende 

 slip loopt niet langs den stengel af. De gemiddelde lengte bedraagt 

 29 C.M.. Er is een breed en lang rugveld aanwezig, bezet met af- 

 staande, 21/2— 3 m.M. lange borstels (57). Zij velden ontbreken meest- 

 al; zoo nu en dan kan men op de onderliggende helft van de 



