(40) 1988 



stand, opvallend witte wortelringen en voldoende uitstoeling. Blad- 

 kroon bladrijk met dicht opeen zittende bladeren. De jonge tuin 

 heeft in de eerste maanden een bossigen groei, met zeer gedrongen 

 bladkroon. Het oude blad valt niet zonder hulp af. Indien het niet 

 tijdig verwijderd wordt, loopen alle worteloogen uit. De soort is 

 speciaal geschikt voor geile slibranden, waar andere soorten gemak- 

 kelijk legeren. Zij legert weinig, heeft een voldoend rietgewicht, 

 een goed rendement, en is laatrijpend. Zij is immuun tegen sereh 

 en gelestrepenziekte, doch stagneert gemakkelijk. In de practijk is 

 zij vaak verontreinigd met 213 POJ, 36 POJ en met 136 Tjepiring, 

 een zaailing van hetzelfde bloed. 



Beschrijving van den stengel. 



K 1 e u r. Deze is bij staand maatriet paar.srood tot bordeaux- 

 rood met een blauw waas door de was; de topbibit is bleekgeel ge- 

 kleurd met rosen weerschijn, en de plantbibit is paarsrood of wit, 

 paarsrood aangeloopen. 



Kurk barstjes komen sporadisch voor; zij zijn tot de onder- 

 ste leden beperkt, en wel in een ring, vlak onder den knoop. 



Groeibarsten komen niet voor. 



De w a s 1 a a g is zeer dicht, beïnvloedt in hooge mate de kleur, 

 en de wasring is niet scherp afgescheiden. Later is alles zwart en 

 schilferig. 



De leden staan recht boven elkaar, zijn meestal vrij kort en 

 omgekeerd conisch van vorm. Aan den oogkant zijn zij iets hol, aan 

 den niet-oogkant zwak gewelfd, en buigen in den groeiring iets naar 

 binnen. De lengte der leden varieert van 8 tot 11 c.M., en de stok- 

 (likte bedraagt + 2,5 c.M.. 



Het merg is gelijkmatig en heeft vaak een mergholte, die veel- 

 al eigen is aan het Kassoerbloed. 



De bastring is hard; de bastvezels zijn ongekleurd. 



De groeiring is steeds zeer breed, verloopt horizontaal en 

 buigt iets op boven het oog. Hij is in de topbibit bleekgeel, in het 

 plantriet geelgroen tot brons en in het staande riet donkerpaars, 

 soms brons gekleurd. 



De w o r t el r i n g is steeds zeer breed en vooral in de onder- 

 ste leden duidelijk conisch en gewelfd. Bij pas ontbloote leden valt 

 hij zeer op door zijn wit tot bleekgele kleur. In de topbibit is hij 

 bleekgeel gekleurd, in plantriet eveneens, doch vaak violet aange- 

 loopen, en in staand riet is hij groenbrons, vaak violet geschaduwd. 



