(58) .196 



Het loslaten van het beginsel van deelbouw boven de 26 pikol 

 wordt weliswaar verdedigd met de bewering, dat dit aantal de grens 

 is, waartoe als regel geen maron-contracten meer worden aangegaan, 

 doch daaruit kan alleen volgen, dat de Regeering voor het bereke- 

 nen der ,, huurwaarde" een beginsel zou hebben aangenomen, dat 

 slechts ten deele voor de berekening daarvan kan dienen, doch dat 

 faalt, naarmate de opbrengst zich van die 20 pikol verwijdert, m.a.w. 

 dat het beginsel niet of slechts ten deele deugt ; doch dan behoort 

 naar een middel te worden gezocht om den huurprijs te bepalen naar 

 een beginsel, dat inderdaad, ook wanneer de padi - opbrengst van 

 den grond hoog is, de huurwaarde aangeeft of althans benadert. 



Gevraagd mag worden, waarom de ontwerper zijn eigen stelsel 

 ontrouw is geworden en niet gehandhaafd heeft, waar hij op blad- 

 zijde (44) der Toehchting zegt : ,, Beter kan daarom de normale 

 huurwaarde der gronden benaderd worden, indien men daarbij, zoo- 

 als ook na de invoering der voorgenomen reorganisatie voor deJav. 

 Vorstenlanden zal geschieden, uitgaat van Inlandsche deelbouwme- 

 thoden, welke, zooals bekend, nog in verschillende gedeelten van Java 

 voorkomen". 



Waarom kunnen de voor de Vorstenlanden ontworpen voor- 

 schriften, met name de beide eerste alinea's van artikel 15, niet ook 

 als basis voor de regeling in de Gouvernementslanden dienen ? 



De berekeningen, door ons Bestuur gemaakt om de gevolgen, 

 aan de voorgestelde formule verbonden tot vaststelling der aanstaan- 

 de minimum-huurprijzen, te kunnen overzien, hebben dan ook aange- 

 toond, dat, waar de deelbouwformule in waarheid toepassing vindt, 

 de minimum-huurprijzen ongeveer gelijk zijn met de bestaande huur- 

 prijzen, doch dat, waar die formule met den deelbouw geen verband 

 meer houdt en op een, zooals het ontwerp wil, willekeurig aangeno- 

 men cijfer berust, men tot exorbitante huurprijzen komt, die met 

 den actueelen toestand in verscheidene streken geen verband houden 

 en die het voor de Industrie, zoodra de tegenwoordige abnormale 

 suikerprijzen weder voor de gewone zullen hebben plaats gemaakt, 

 ten deele onmogelijk, ten deele — juist met het oog op de verplich- 

 tingen, die men voor een lange reeks van jaren op zich neemt — niet 

 raadzaam zullen maken, om van het instituut der langdurige con- 

 tracten gebruik te maken. 



En is dit juist, dan zal dit instituut nooit worden, wat de Re- 

 geering er zich van voorstelt, en zal de Industrie door de thans voor- 

 gestelde wijziging ten aanzien van hare bedrijfszekerheid een stap 



