m (59) 



terug in stede van vooruit doen, gedwongen als zij zal wezen om 

 zich tot de korte huurtermijnen van respectievelijk één jaar en drie 

 en een half jaar te bepalen". 



Tot zoover het Advies. . 



Het mag zeker merkwaardig heeten, dat de officieele Toelich- 

 ting met geen woord op den in het Advies geuiten gedachtengang 

 heeft gereageerd. 



Des te merkwaardiger is dit, omdat voor het eerste district i), 

 waarvoor in de Vorstenlanden op l'i Aug. 1918 de regeling der 

 minimumprijzen is afgekomen, het deelbouwstelsel wel degelijk ook 

 voor de hooger produceerende sawah's wordt doorgevoerd. Hier 

 wordt van het geldswaardig bedrag van den gemiddelden padi-oogst, 

 die voor elk der districtsgroepen met behulp van proefsnitten is 

 vastgesteld, behalve i2i/.2% snijloon nog afgetrokken lOyo voor risi- 

 co; daarna wordt het bedrag voor alle districtsgroepen volgens het 

 deeJbouwbeginsel gehalveerd, onverschillig hoe hoog de padiproductie 

 getaxeerd is; daarna wordt de bovenvermelde toeslag of sromo bij- 

 geteld, die voor 2 oogsten te zamen voor de 6 districtsgroepen ge- 

 steld is resp. op f 7,50; f5,-; f 3,—; f 2,—; f 0,0 en f 0,0. Voor 

 de Ie districtsgroep, de hoogst produceerende sawah's met gemid- 

 deld 83 pikol padi voor één West- en één Oostmoesson te zamen, 

 wordt op die wijze het bedrag van f 196,09 gehalveerd tot f 98,05 

 en daarna door bij telling van een sromo voor 2 oogsten van f 7,50 

 gebraclit op f 105,54, hetwelk door afronding naar b e n e- 

 d e n een grondhuur van f 105,— geeft. Men zal toestemmen, dat 

 een bijslag of sromo van f 7,50 geenszins een compensatie oplevert 

 voor een aftrek van f 98,05, zoodat het deel bouwbeginsel behoorlijk 

 gehandhaafd blijft. 



Het is niet anders dan verbijsterend te noemen, dat tegelijker- 

 tijd door organen van het Departement van Binnenlandsch Bestuur 

 met dezelfde adviseurs ter Agrarische Inspectie, regelingen in resp. 

 buiten de Vorstenlanden worden goedgekeurd, die elkanders tegen- 

 stelhng zijn en die toch beide op billijkheidsgronden heeten te wor- 

 den verdedigd. Het zal dan ook in de Hoofdstukken VI en IX blijken, 

 dat van ernstige pogingen om een billijke regeling te treffen niets 

 blijkt uit de ,, Regelen", en dat de wetgever in hopelooze verwar- 

 ring het aan plaatselijke commissies wil overlaten, de billijke rege- 

 len te maken, die de maker der „Regelen" niet heeft weten te pro- 

 duceeren. 



1) District Prambanan in Soei'akarta; Archief 1918, p. 1576, 



