203 (65) 



van Pekalongan, of de opgesierde landrentecijfers van Pasoeroean. 

 mitsgaders alle tiisschenvormeii, al naarmate van de plaatselijke om- 

 standigheden; d.w.z. niet de plaatselijke omstandigheden van de te 

 huren sawah's, doch van de residentieele bureau's. 



Wij kunnen slechts concludeeren, dat een uniform „minimum" 

 in den zin der „Regelen" van de huurwaarde voor den Oostmoes- 

 son over geheele districtsgroepen of gedeelten van districtsgroepen 

 tot de utopieën behoort, zoolang men de reëele verhoudingen bij 

 huur en verhuur van concrete sawah's geen geweld wil aandoen. 



De schadeloosstelliiiii: volgens § 6 al. 2 der „Regelen". 



Behalve de huurwaarde voorden Westmoesson en voor den Oost- 

 moesson, die afzonderlijk moeten worden vastgesteld, is er nog een 

 derde grootheid, waaruit de minimumprijs voor de grondhuurcon- 

 tracten der suikerindustrie wordt opgebouwd. Deze derde grootheid 

 is als volgt omschreven in § 6 al. 2 der „Regelen": 



,, Wordt de grond gehuurd voor den aanplant van een gewas, 

 waardoor den verhuurder bij het terugontvangen der gronden a a n- 

 m e r k e 1 ij k in eerdere arbeid wordt veroorzaakt, dan wordt 

 de minimumprijs verhoogd met een matig bedrag van ten hoogste 

 vijftien gulden per bouw tot goedmaking van die nadeelen, waartoe 

 de gronden, al naar gelang van de gesteldheid daarvan, zoo noodig 

 in klassen worden verdeeld". 



Dat deze alinea slaat op den aanplant van suikerriet, is niet 

 twijfelachtig, aangezien de officieele Toelichting bij § 6 vermeldt, 

 dat het „der Regeering gewenscht is voorgekomen om den meerde- 

 ren arbeid, welke een rietaanplant den grondbezitter bij het terug- 

 ontvangen der gronden veroorzaakt, in rekening te brengen". 



Op welke feiten of onderzoekingen deze wensch der Regeering 

 berust, wordt niet vermeld. Ook de Residenten hadden blijkbaar 

 geen materiaal tot beoordeeling van dien „aanmerkelijk meerderen 

 arbeid" te hunner beschikking, want hoewel deze arbeid plaatse- 

 lijk zeer sterk verschilt, stelden zij in de voorloopige lijst der minima 

 uniforme bedragen voor geheele residenties vast. Het maximum-be- 

 drag van f 15, — werd door niemand gekozen. In Besoeki en Sema- 

 rang werd het bedrag op f 10, — bepaald ; in Pasoeroean op f 7,50, 

 behalve in de Afdeeling Kraksaan, waar het f 7, — werd; in Soera* 

 baja, Kediri en Banjoemas werd het op f 5,— bepaald. 



Wij zullen deze vergoeding volgens § 6 al. 2 der , .Regelen" 



