2-19 (81) 



den. lil die vroegere jaren werd voor elke residentie een gemiddeld 

 |)i'()iiti('tiecijfer per bonw aangenoineii: die si-liattingscyfers zijn o.a. te 

 vinden in lüjlage No. 3 van '20 Jan. 1918 en No. 3 van '2 Febr. 1917, 

 waar dezelfde cijfers diemlen resp. voor oogst 1917 en 1916. Ook in 

 die scluittingscijfers hebben de echte snikerresidenties het hoogste 

 padicijfer per bonw: Kediii 'Mj pikol padi ; Besoeki 35; Pasoeroean 

 en Soerabaja 32: en dan komen Afadioen en de Preanger met 30; 

 IV'kalongan 28; Cheribon en Bantam 27: Banjoernas 26; Kedoe en 

 Biitavia 24; Djocja 22; Solo, Semarang en Rembang 20; Madoera 

 17. Deze cijfers verdienen echter weinig vertrouwen en zijn o.a. vrij 

 zeker te hoog voor iMadioen en te laag voor Djocja. 



Waaraan is deze merkwaardig gunstige invloed der suikerin- 

 dustrie op den geheelen inlandschen landbouw, zoowel van padi als 

 van polowidjo, toe te sclirijven? Voor de paditeelt in hoofdzaak aan 

 drie omstandigiieden. 



Ten eerste zorgt de suikerindustrie dat de 

 irrigatie der r i e t s t r e k e n ^■ a n jaar tot jaar v e r- 

 b e t e r d w o r d t. 



Zij vraagt aan den Dienst der Irrigatie telkens nieuwe projecten 

 aan, steunt den Dienst der Irrigatie bij de uitvO'^ring der plannen, 

 draagt groote sommen bij in ruil voor een verleende uitbreiding van 

 den rietaanplant, ziet toe op het onderhoud der leidingen, en brengt 

 telkens voor iederen rietaanplant de kleinere aan- en afvoerleidingen 

 in den staat, die met hare belangen en die der inlandsche cultures 

 overeenkomt. Zoo is op dit gebied de indolentie en het gebrek aan 

 samenwerking der grondbezitters voor een goed deel uitgeschakeld 

 en worden de tusschen 2 rietaanplanten verwaarloosde leidingen 

 althans periodiek in orde gebracht. Hierin ligt ook het geheim, waar- 

 om het in sommige streken zelfs is voorgekomen, dat gron Ibezitters 

 hun grond voor zulke lage prijzen of zelfs gratis aan de fabrieken 

 uilden aanbieden; zij wisten, dat dan een voor hunne krachten te 

 lange leiding in orde Z(Hi worden gebracht, en dat het water, een- 

 maal aangebracht, ook zou komen op de niet verhuurde gronden, die 

 beneden de verhuurde gelegen waren. Rietcultuur verdraagt zich 

 slecht met verwaarloosde leidingen, en het is de rietcultuur, die het 

 door den Dienst der Irrigatie meestal niet meer gecontroleerde stel- 

 sel der tertiaire leidingen voor te groote verwaarloozing behoedt en 

 daardoor de padiproducties opvoert. 



Ter illustratie willen wij het bekende voorbeeld in Zuid-Kedoe 

 noemen. De Afdeeling Keboemen in Zuid-Kedoe, die in alle opzichten 



