(128) 266 



denheid van beide partijen, en de uiterste grens, tot welke men de 

 minima zou kunnen omhoog brengen, is dus wel die der normale, 

 thans betaalde prijzen. Ongetwijfeld zou men beter doen, dan van 

 iiorniaalprijzeu te spreken, doch als de Regeering wenscht te bevor- 

 deren dat de prijzen nog steeds zullen stijgen, heeft zij de macht, 

 deze normaalprijzen tot m i n i m a te verklaren. 



Wij moeten dus eerst nagaan, of zulk een vrijwillig aanbod van 

 inlandsche zijde inderdaad op groote schaal bestaat. Uit vroegeren 

 tijd bestaat namelijk bij sommigen de meening. dat de bevolking den 

 tijd van het Cultuurstelsel nog niet vergeten zou zijn, toen de Re- 

 geering haar dwong, gronden voor de gouvernementsrietcultuur af te 

 staan. Is na de opheffing dier gedwongen cultuur in de tachtiger 

 jaren inderdaad voor den wettelij ken dwang tijdelijk of plaatselijk een 

 andere dwang in de plaats gekomen, die de bevolking tegen haar zin 

 of tegen haar belang tot afstand van gronden noopte? Wij hebben 

 dien overgangstijd niet meegemaakt en wij willen ons daarom thans 

 van een oordeel daarover onthouden; de literatuur zinspeelt op vroe- 

 gere gevallen van moreele pressie of omkooping, en wij willen eens 

 aannemen, dat zulke misbruiken bestaan hebben als o.a. in de versla- 

 gen der Mindere Welvaart Commissie zijn aangeduid. Wij willen zelfs 

 eens aannemen, dat bij nauwkeurig onderzoek eenige gevallen zouden 

 worden ontdekt, waarin overreding of omkooping zou zijn aangewend 

 door enkele afwijkende tuinemployé's, die dicht genoeg bij den in- 

 lander stonden om met zulke middelen succes te. kunnen hebben; 

 hoewel wij moeten erkennen, dat in onze zesjarige ervaring zich 

 nooit zulk een geval heeft voorgedaan, waar wij ook onderzochten. 

 Dit is echter niet de zaak, waar het om gaat. Wij vreezen, dat 

 bij andere deelen van het maatschappelijk leven op Java een min- 

 stens even groote kans bestaat, dat bij goed onderzoek wel eens en- 

 kele ongewenschte handelingen aan het licht zouden kunnen komen, 

 den staatsdienst en de inlandsche maatschappij niet uitgezonderd. 

 Waar het om gaat, is, of op groote schaal vrijwillig aanbod van 

 gronden bestaat. Nog liever, of de overgroote meerderheid, ja, prac- 

 tisch alle gronden der rietcultuur. vrijwilig worden aangeboden. E n 

 dan heeft de r e g e e r i n g s 1 e c !i t s een onderzoek te 

 gelasten, indien zij de volkomen overtuiging be- 

 geert, dat inderdaad een d \v a n g inzake g r o n d h u u r 

 sinds lang tot het verleden behoort. Mocht zulk een 

 onderzoek ergens nog eidvele overblijfselen van vroegere tijden aan 

 het licht brengen, dan zal niets de suikerindustrie als geheel wel- 



