:^ni (163) 



eerste plaats moet hij padjek over 3 giebaks betalen, dus over min- 

 stens 3 maal zooveel groml als liij per jaar verhuurt^). Bovendien 

 zon liij dnn met zijne <j;eIdhelioel"te bij «Ie poeasa en andere gelegeniie- 

 den in verlegenheid komen. Ook zal hij na afloop van het langjarig 

 contract geenszins de gelegenheid onbenut laten, alsdan een nieuwe 

 ,,bel<ti" te eischen, die hem innnersbij het vorige contract nog wel 

 met stnatshulp ook geschonken is en waarop hij thans reclit meent 

 te hebben. Derhalve vraagt hij om te beginnen in elk der 2 uitval- 

 lende jaren een bedrag aan grondhuur zooals onder de oude ordon- 

 nantie betaald werd, dus nog zonder de verhooging. die de minimum- 

 prijzen hem dan 2 jaar later zullen verschaffen. Gemiddeld is dit tus- 

 schen f 45, — en f 50,— {)er bouw, dus voor de geoccupeerde '200000 

 bouw over 2 jaren een premie van nog geen 20 millioen gulden. Zeer 

 eenvoudig, en gelijk aan slechts de helft van de (door Holland, 

 naar men beweert, niet in den juisten vorm aan Indië afgedragen) 

 eereschuld. Dat is dus een douceur voor de gelukkige bezitters van 

 de 200000 bouw sawah, welk oppervlak 5% uitmaakt van het totaal 

 van de 4 millioen bouw sawah op Java of 2V2 % van het totaal 

 bouwgrond. 



Zoo bont als de Agrarische Inspectie het zou wenschen, heeft de 

 Java-suikerindustrie het met hare premies nog niet gemaakt. Hare 

 premies loopen zeer uiteen, doch zij bedroegen volgens de in Hoofd- 

 stuk Yll geciteerde Enquête van het Syndicaat van December 1910 

 (pag. 14) over de in de jaren 1900 tot 1910 geoccupeerde gronden 

 gemiddeld per bouw voor elk der genoemde jaren : f 2,62 f 2,60 f 2,67 

 f 2,74 f 3,43 f 3,21 f 3,30 f 3,38 f 4,11 f 4,51 f 5,31. In 1910 ont- 

 vingen de grondbezitters per bouw dus gemiddeld f 5,31 aan premie, 

 d.i. in dat jaar totaal één millioen gulden. 



Waartoe dienen deze premies? In de eerste plaats ter vergoe- 

 ding van den onverplichten arbeid, door het desahoofd te verrichten 

 voor het invullen van den Staat der gronden van het contract. Men 

 kan daarvoor bij niemand anders terecht, want hij alleen kent de 

 juiste grondbezitters en de grootte en ligging van hunne aandeelen. Dit 

 invullen van den Staat bij het contractformulier is geenszins zulk 

 een gemakkelijke zaak, zooals blijken zal uit een eenvoudig voorbeeld, 

 dat wij hier geven. Het is van de desa Pekoentjen, die gronden ver- 

 huurt aan het Proefstation, dat te Pasoeroean in die desa gelegen 

 is; de grond is communaal bezit met vast aangew^ezen aandeelen. 



1) Vergelijk de soms voorkomende „Arendscontracten", waarbij de huurder de volle padjek over 

 alle gronden der desa betaalt. 



