(198) 336 



luidt: ,, Indien nu werd overgaan tot de af sch a f f in g van het 

 voor schotten stelsel, dan diende daartegenover billijk- 

 heidshalve aan de suikernij verheid de gelegenheid te worden 

 geboden om gronden op langoren termijn in te huren". Afschaffing 

 van het voorschottenstelsel wordt dus door den Toelichter als „ern- 

 stige afbreuk" der industrie beschouwd. 



Daartegenover wil hij „billijkheidshal ve" een vergoeding plaatsen, 

 die dan zou moeten bestaan in de verlenging van den vroeger mo- 

 gelijken contractduur van 61/2 of '12 jaren, tot den termijn der nieuwe 

 ordonnantie van 211/2 jaar. Wij hebben reeds opgemerkt, dat wij dit 

 geenszins een vergoeding vinden, en zelfs betreuren dat de wetgever 

 het sluiten van zulke immoreel lange contracten met bezitters van 

 slechts een bouw grond wil bevorderen. Maar de wetgever biedt dan 

 ook deze „vergoeding" aan met de eene hand, en neemt haar met 

 de andere terug, door aan die „vergoeding" volkomen onuitvoerbare 

 voorwaarden te verbinden. Zoo blijft dus alleen de „ernstige afbreuk 

 der bedrijfszekerheid" weer over. 



Maar dat is niet alles : tegelijk neemt die andere hand ons ook 

 alle gelegenheid voor de vroegere contracten over 2 tot 4 occupatie's 

 af, door de onuitvoerbare voorwaarden ook over die goede contracten 

 uit te strekken. 



En daarmee nog niet tevreden, dreigt de Toelichting in de Je ali- 

 nea van pag. 4, dat als de prijzen voor éénjarige contracten zich niet 

 gaan richten naar de veel hoogere minimumprijzen, die voor de 

 (onuitvoerbare) meerjarige contracten zijn vastgesteld, dat dan deze 

 ,, minima" ook voor de éénjarige contracten zullen worden voorge- 

 schreven. 



De ontwerper neemt dus in den aanvang den schijn aan, alsof 

 zijne leidende gedachte zou zijn de afschaffing van het voorschot- 

 tenstelsel. Maar als hij erkent, dat dit ernstige afbreuk zou doen 

 aan de bedrijfszekerheid der landbouwindustrie, geeft hij ,, vergoe- 

 dingen", die slechts nieuwe afbreuk inhouden, zoodat hij zijn pae- 

 dagogisch doel niet bereikbaar maakt, doch geheel onbereikbaar 

 stelt. Was dat doel dus slechts een valsch voorgeven ? Wij zijn er 

 niet in geslaagd, ons een definitief oordeel hieromtrent te vormen. 

 Of, in dit ontwerp is een politicus aan het woord, die minder ge- 

 lukkig is geweest in de keuze der middelen, Avaarmee hij zijne be- 

 doelingen bedekte, of de ontwerper was een van die onbekwame 

 mannen, die hunne onbekwaamheid niet kunnen doorzien, die daar- 

 door alles op zich durven nemen en wier plannen en vondsten voor 



