337 (199) 



hunne omgeving den schijn weicken van diep weten en omvangrijk 

 kunnen. 



Onze diagnose helt tot het laatste over wegens het groote aantal 

 inconsequenties in deze grondhuurwetgevino;, die wij hieronder zul- 

 len belichten. 



Wij willen nu eerst nagaan, naar welken maatstaf de Agrarische 

 Inspectie de maatregelen afmeet, met welke zij de bedrijfszekerheid 

 der Landbouwindustrieën in handen heeft. Wij mogen toch verlangen, 

 dat in die maatregelen eenige lijn te herkennen is, willen wij den 

 indruk krijgen, dat zij niet dan na ernstige overweging aan de Re- 

 geering voorgesteld worden. 



Daartoe willen wij een vergelijking treffen tusschen de maatre- 

 gelen in de Vorstenlanden en daarbuiten, waarbij wij voldoend re- 

 kening zullen houden met het verschil in omstandigheden aldaar. 



Blijkens Staatsblad 1918 No. 19 tot 23 wil de Regeering geen 

 Vorstenlandsche landhuurcontracten meer op den ouden voet gesloten 

 zien, en wenscht zij de nog loopende langjarige contracten der riet- 

 landen, tabakslanden enz. te converteeren volgens de verhoudingen 

 der Reorganisatie, welke meer gelijken op die in de Gouvernements- 

 landen. De inlandsche opgezetenen ontvangen dan een erfelijk in- 

 dividueel gebruiksrecht op den grond, doch hun bezit blijft com- 

 munaal, zoodat géén recht tot verkoop van den grond bestaat. Land- 

 huurders, die hunne contracten niet wenschen te converteeren, zul- 

 len na afloop van hun contract verplicht zijn. plotseling over te gaan 

 tot vrije inhuur van gronden, die dan alleen toegelaten zal zijn op 

 basis van bepaalde minimumprijzen; zij staan dus aan het risico bloot, 

 dat dan hoogere prijzen dan de minima gevraagd zullen worden. 



Zij, die hunne contracten thans converteeren, ontvangen daar- 

 entegen o.a. de volgende voordeden, in hoofdzaak vermeld in Staats- 

 blad 1918 No. 20 Art. Jl en 12: 



Ie. verkrijgen zij een ,, zakelijk recht" op de 50-jarige conversie- 

 contracten, waardoor d^ze credietwaardig worden en met hypo- 

 theek kunnen worden belast (Staatsblad 1918 No. 21 en 23); 

 2e. mogen zij dan 50 jaar lang huren voor niet meer dan de mini- 

 mumprijzen, welke elke 10 jaar worden herzien door bemiddeling 

 van pachtcommissies. 



De vaststelling der minimumprijzen geschiedt volgens §23 der 

 Uitvoeringsvoorschriften (Besluit van den G. G. No. 39 van 15 Janu- 

 ari 1918, Javasche Courant No. 12 van 8 Februari 1918 p. 188) op 

 basis van de gemiddelde netto-opbrengst bij deelbouw; 



