(206) 344 



niet als werkelijk te betalen huurprijzen, doch 

 als „minima" beschouwd; en zij worden dan nog zóó 

 laag geacht, dat als regel geenerlei bezwaren van de zijde der huur- 

 ders worden verwacht (Toelichting bij § 11 der ,, Regelen") en dat 

 de werkelijk te betalen prijzen nog hooger zullen stijgen. 



Hier is geen ruimte voor uitvluchten. Als „huurwaarde" wordt 

 het netto-provenu berekend ; als de berekeningswijze van het netto- 

 provenu volgens de regeling in de Vorstenlanden juist is, is die in 

 de Gouvernementslanden tastbaai onjuist; en omgekeerd. 



Wij zu'tlen straks nagaan, waarom het netto-provenu ook zelfs 

 in de Vorstenlanden nog veel te hoog berekend is. 

 Maar vooraf willen wij nog eens aanduiden, welke waarde aan de 

 woorden der Agrarisclie Inspectie te hechten is. De Toelichting bij 

 Artikel 8 der nieuwe Grondhuurordonnantie zegt : 



,,üit artikel handelt over inhuur van gronden op langen termijn, 

 in welk geval de te betalen huurschat niet lager zal zijn dan een van 

 Overheidswege te bepalen en periodiek te herzien minimum, dat 

 verband zal houden met de huurwaarde der gronden. 



De Inlandsche grondbezitter blijft uiteraard geheel vrij om hoo- 

 gere prijzen dan bedoeld minimum te bedingen. Er wordt slechts 

 bedoeld liem een bescherming te verleenen, teneinde hem te 

 vrijwaren voor het sluiten van langjarige grondhuur-overeenkomsten, 

 welke tastbaar in zijn nadeel zouden zijn. 



Waar het dus niet gaat om de bepaling van huurprijzen, 

 wat trouivens de krachten van het Bestuur verre te boven zon gaan, 

 kon volstaan worden met een eenigszins globale bepaling van de 

 huurwaar4e, waarvoor, voor zoover betreft den Westmoesson, naar 

 hooger reeds werd aangestipt, een formule is vastgesteld, gegrond 

 op het deelbonwstelsel en op de bij de landrente-onderzoekingen 

 verzamelde gegevens omtrent de padi-opbrengsten in de verschillen- 

 de klassen van sawah's en omtrent de padiprijzen". 



De bepaling van huurprijzen zou „de krachten van het Bestuur 

 Terre te boven gaan", zegt de Toelichter met zelficennis; in de Vor- 

 stenlanden, waar het Bestuur het ondanks deze uitspraak toch maar 

 eens geprobeerd lieeft, is inderdaad gebleken, hoezeer die prijsbepa- 

 ling de krachten van het Bestuur te boven is gegaan. Maar dit belet 

 den Toelichter niet om een berekening van prijzen voor de Gouver- 

 nementslanden te verdedigen volgens een veel hoogeren maatstaf, dan 

 geldt voor de reëel door het Bestuur in de Vorstenlanden vastgestelde 

 prijzen; en hij dient haar vervolgens met een front d'airain aan als 



