345 (207) 



„minima", door globale schatting verkregen, en die slechts bedoelen 

 om den grondbezitter een „bescherming tegen tastbaar nadeel" te 

 verleenen. 



Alle onjuistheden, die bij de berekeningswijze voor de Gouver- 

 nementslanden onmiddellijk in het oog vallen, hoopt" de Toelichter 

 zich van den hals te schuiven door in de Inleiding der Toelichting 

 van de „Regelen" nog eens te herhalen (pag. 62) : 



„Zooals reeds werd medegedeeld in de toelichting op die veror- 

 dening, kan, waar het hier niet gaat om h u u r p r ij z e n, doch om 

 minima, volstaan worden met een eenigszins globale wijze van vast- 

 stelling daarvan". 



Welke fouten maakt nu de Wetgever, waardoor 

 de berekende „m i n i m u m"p r ij zen of prijzen zelfs 

 veel hoogerzijn dan het werkelijk netto-provenu? 

 Voor de Vorstenlanden, waar de berekeningswijze niet bij Besluit 

 van den G.G. geregeld is, geldt toch mutatis mutandis dezelfde vraag. 



Ten eerste is zijn maatstaf voor den netto-oogst geflatteerd, o. a. 

 doordat hij de snitten der officieele vaste proefvelden als basis neemt, 

 welke proefvelden gemiddeld te gunstig gelegen zijn; of doordat hij 

 bovendien sterk geflatteerde berekeningswijzen toepast. 



Ten tweede herleidt hij den netto-oogst tot „netto-provenu" door 

 aan te nemen, dat de netto- oogst tegen de door de Regeering op de 

 passars verzamelde prijzen realiseerbaar zou zijn. Dit is wel een grove 

 misvatting. Het is iedereen bekend, dat slechts zeer weinig padi op 

 de passars verkocht wordt. Bijna alle padi wordt te veld staande ver- 

 kocht, en de gemiddeld door den grondbezitter be- 

 haalde p r ij z e n z ij n in w e r k e 1 ij k h e i d d a n o o k z é é r 

 veel lager d a n d e d o o r d e R e -g e e r i n g a a n g e n o m e n 

 m a r k t pr ij z e n. 



Dit is de reden, waarom de grondbezitters hunne gronden zoo 

 gretig verhuren tegen de door fabrikanten geboden prijzen, die gere- 

 geld verhoogd worden, zoodra de gretigheid van het aanbod der gron- 

 den iets afneemt. De grondbezitter ziet geen kans, door deelbouw of 

 door verkoop van den netto-oogst op zijn te verhuren surplus-gron- 

 den meer geld te maken, dan de fabrikant hem als groudhuur biedt. 

 Of, zooals een planter het eens op eenvoudige, doch treffend juiste 

 wijze uitdrukte : d e f a b r i e k i s h e t e e n i g e nette adres, 

 waarde i n 1 a n d e r v o o r h e t v e r h u r e n \' a n z ij n e s u r- 

 plus-g ronden terecht kan. 



