(208) 346 



Maar dan is het ook duidelijk, dat de ,, minima" nooit liooger 

 gesteld kunnen worden dan de thans hetaalde huren, indien het 

 principe van den wetgever gevolgd wordt om het netto-provenu als 

 ..minimum" te stellen. Daargelaten het feit, dat de wetgever in geen 

 ander land ter wereld eraan zou denken, een huurprijs (laat staan 

 een ,,minimum-huurprijs") gelijk te stellen aan het netto-provenu 

 van den grond, zoodat voor den grondbezitter elk belang zou ver- 

 vallen om zijn grond zelf te bebouwen. 



Als de regeering werkelijk minima volgens den laatstgenoemden, 

 op zichzelf reeds onredelijken maatstaf wenscht vast te stellen, kan 

 geen berekeningswijze worden toegelaten, die een nog hooger bedrag 

 aanwijst dan het volle netto-provenu, dat is de thans betaalde huur 

 of een iets lager bedrag. 



Indien wij dan ook voorgesteld hebben in het VITe Hoofdstuk, 

 om in iederen belastingkring der I.andrente de beneden het gemid- 

 delde liggende lunzen aan te trekken tot aan het gemiddelde, dan is 

 zulk een concessie slechts te beschouwen als een toegeven aan de 

 onjuiste beoordeeling door leeken, die niet in getallen denken en die 

 een hier en daar voorkomend laag schijnend cijfer op zichzelf beschou- 

 wen zonder te bedenken, dat die enkele lage cijfers hunne oorzaak 

 vinden in slechte bodem- of waterverhoudingen, waardoor de betref- 

 fende kleine stukjes inderdaad geen hoogere huurwaarde bezitten 

 voor huurder en verhuurder. 



Indien fabrikanten niet te vinden zijn om meer geld uit te ge- 

 ven voor zulk een concessie aan de oppervlakkigheid der publieke 

 opinie, zullen zij zich van de inhuur van minderwaardige gronden 

 kunnen onthouden, om daardoor de (zij het ten onrechte) aanstoot 

 gevende lage prijzen te vermijden. Dat de kunstmatige grondhuur- 

 wetgeving den inlander overigens geen dienst zal bewijzen, bleek 

 ons nog dezer dagen uit de huur van een stuk slechten grond van 

 de desa Daserma, s.f. Ketanen bij Modjokerto. De fabriek huurde 

 dien grond vroeger voor slechts f 27,50 per bouw, maar beëindigde 

 de huur, De bevolking bood toen den grond voor f 17,00 aan de 

 fabriek aan, die dit niet aannam; toen werd de grond aan een in- 

 lander verhuurd voor slechts f 4, — per bouw. 



Hoe ruw de bepaling van den prijs der padi is, blijkt uit het 

 Jaarverslag Top. Dienst 1909 pag. 138, dat zegt: „Slechts zelden kon 

 uit de Registers een passende p a d i p r ij s bepaald worden, echter 

 wel een rijstprijs. Door den rijstprijs te halveeren werd de padi- 



