(222) ' 360 



artikel 3 lid 4 daarbij reeds een eerste schrede tegemoet) ; zij zou- 

 den het heerlijk vinden indien zij konden planten op eigen gronden, 

 teneinde die met al hunne Westersche energie te verbeteren en tot 

 uiterste productie te brengen; maar zij hebben zich te schikken in 

 de omstandigheden hunner cultuur te midden van een volk met be- 

 schermde bezitsrechten op den grond; zij hebben dit belangrijk on- 

 derdeel te aanvaarden van de taak, die zij voor de eigenaren der 

 onderneming vrijwillig op zich namen ; wenschen zij dit niet, wel, 

 dan staan de Fransche en Engelsche koloniën voor hen open, die hen 

 wellicht met open armen zullen ontvangen om daar de concurree- 

 rende suikerindustrieën op uiterst goedkoop te verkrijgen gronden 

 tot verdere ontwikkeling te brengen. Juist staat de eerste moderne 

 suikeronderneming bij Saigon in Fransch Indo-China geopend te wor- 

 den met behulp van fabriekspersoneel en planters van Java, van 

 plantmateriaal van Java, en zelfs van geïmporteerde koelies van Java, 

 die de inheemsche bevolking het werken in de tuinen en het planten 

 van onze rietsoorten hebben geleerd. 



Het oude standpunt van de zwakte der Java-suikerindustrie we- 

 gens de onzekerheid der te beplanten huurgronden moet derhalve 

 naar onze meening geheel ter zijde gesteld worden. Dit standpunt is 

 het laatst duidelijk geformuleerd in de Openingsrede van het Negen- 

 de Suikercongres 1911. Ile gedeelte pag. 10 en II, met de volgende 

 woorden : 



„Het zwakste punt bij de suikerindustrie is zeker de grondhuur. 



Vast staat, dat de suikerfabrikant zelf zijn riet moet verbouwen; 

 vast staat ook, dat hij nagenoeg geen bouw eigen grond tot zijne 

 beschikking heeft, zoodat hij vrijwel al den grond, voor zijn aanplant 

 benoodigd, moet inhuren. Deze inhuur nu ondervindt in de laatste 

 tijden moeilijkheden, waarop het niet noodig is te dezer plaatse na- 

 der in te gaan, doch die voorkomen moeten worden, hetgeen kan 

 geschieden door de aanleiding daartoe weg te nemen. Er moet een 

 toestand ontstaan, waarin de fabrikant zich over de vraag, of hij 

 zijn aanplant wel compleet zal krijgen, geen oogenblik het hoofd 

 meer behoeft te breken. De inhuur moet in den vervolge vanzelf 

 gaan en alle grond, dien de fabrikant behoeft, moet, bij M'ijze van 

 spreken, tot zijne beschikking zijn. Daarvoor zijn slechts twee dingen 

 noodig, n.1. dat de bevolking gaarne tot verhuur overgaat, en dat zij, 

 wier taak het is de belangen der bevolking te behartigen, deze ver- 

 huur gaarne zien en die bevorderen, in stede van die — zooals thans 

 zoo dikwijls gebeurt— te belemmeren en tegen te gaan". 



