361 (223) 



De sprelcer zegt hier niet duidelijk genoeg, wellce moeilijkheden 

 de grondhuur toen ondervond; misschien was men verrast door de 

 met het verhoogde welvaartspeil sneller intredende natuurlijke ver- 

 hooging der grondhuren, die in den aanvang moeilijkheden moest 

 geven met de reeds vastgestelde begrootingen der fabrieken of met 

 de overzeesche directies, die eerst overtuigd moesten worden dat 

 de verhoogde grondhuurprijzen op hare ondernemingen niet veroor- 

 zaakt werden door te slap beheer, doch door werkelijke stijging van 

 de grondhuurmarkt. Dat de openingsrede van het 9e Suikercongres 

 de fabrikanten steunde in hun verlangen om gemakkelijker te huren 

 en sneller de gronden voor hun aanplant compleet te krijgen, was 

 zeer toe te juichen. De wensch dat „alle grond, dien de fabrikant 

 behoeft, bij wijze van spreken tot zijne beschikking moet zijn", ging 

 echter een weinig te ver, of moest althans zoo opgevat worden, dat 

 dit gelimiteerd werd binnen de grenzen der economische mogelijk- 

 heden bij de vrije werking van vraag en aanbod. Dit was trouwens 

 ook de opvatting van den spreker, die als volgt voortging : 



,,0m dit te bereiken is het slechts noodig dat de inhuur ge- 

 schiedt op een zoodanige wijze, dat vaststaat dat zij voor den in- 

 lander voordeelig is; immers dan brengt zijn eigen belang hem van- 

 zelf tot verhuur. 



Is dit het geval, dan ontstaat vanzelf een andere toestand en 

 vervalt daarmede alle reden voor den thans bestaanden tegenstand. 



Bepalingen zijn daarvoor onnoodig. De overtuiging der fabri- 

 kanten zei ven moet in deze alles doen. Zij moeten ieder voor zich 

 overtuigd zijn, dat het noodzakelijk is den inlandschen grondbezitter 

 tot zich te trekken, dat het noodzakelijk is een band tusschen dezen 

 en de fabriek in het leven te roepen, een band, die thans ontbreekt, 

 doch die de hechtste basis van de zoo gewenschte bedrijfszekerheid 

 zal zijn. En daarvoor is slechts een kleinigheid noodig: een norma- 

 liseering der grondhuurprijzen, op de wijze, als in de Inleiding tot 

 het Programma uiteengezet. 



Het spreekt vanzelf, dat daartoe samenwerking noodig is; ieder 

 voor zich moet van de noodzakelijkheid overtuigd zijn, en gezamen- 

 lijk moet alles gedaan worden om daartoe te komen. Is het zoo- 

 doende mogelijk te bereiken, wat men zich voorstelt, dan is daar- 

 mede het zwakste punt op afdoende wijze versterkt en een meer 

 dan voldoende bedrijfszekerheid verkregen". 



Ziedaar dus de aansporing voor fabrikanten en directies, om 

 overeenkomstig het Programma van het Syndicaat van 1910 grif de 



