365 (227) 



openlatende om het voorschot niet J5, doch een kleine 30 maanden 

 te voren, mits na de bekrachtiging, te verleenen voor risico des 

 huurders. Spraken wij in Hoofdstuk IX niet van de Inconsequenties 

 der Agrarische Inspectie '? Onze aanduiding is te zacht geweest. 



De nieuwe ordonnantie zegt, de voorschotten te willen afschaf- 

 fen, in het belang van de verhuurders. En in het Rondschrijven No. 

 1117 c/III B van den Eersten Gouvernements-Secretaris van 25 April 

 1918 aan de Residenten wordt diezelfde ordonnantie aangediend o. a. 

 met de woorden : 



„Eindelijk bleek het gewenscht, teneinde ook in dit opzicht in 

 overeenstemming te komen met de practijk, ten aanzien van grond- 

 huurcontracten voor langer dan 2 jaar het in het 2e lid van art. 7 

 der oude Grondhuur-ordonnantie gemaakte verschil op te heffen tus- 

 schen de eerste en de volgende vooruitbetalingen, in dien zin, dat, 

 zooals vrij algemeen toch geschiedt, ook de verdere vooruitbetalingen 

 in de laatste maanden van het jaar voor den vervolge woorden toe- 

 gelaten, zulks in het helaiig van de verhuurders''. Dit belang eischt 

 dus het eene oogenblik vervroeging van den voorschottermijn van 

 12 op 15 maanden, en heet het andere oogenblik de volledige af- 

 schaffing van dien termijn te gedoogen. Was het den wetgever er 

 dus slechts om te doen, het contract voor meer dan één occupatie 

 niet rechtstreeks, doch indirect geheel onmogelijk te maken, zulks 

 tegen het vroeger aangenomen standpunt der Regeering in? 



Nog één stap verder. De wetgever zal zich niet bewust gemaakt 

 hebben, dat na de bekrachtiging van het contract de aandrang van 

 den grondbezitter op den huurder om onwettig voorschot onduld- 

 baar sterk zou worden, zoodat de huurder tot te vroege uitbetaling 

 en dus tot vergrooting van zijn reeds zoo zwaar renteverlies en zijn 

 risico zou moeten overgaan? Ook die laatste illusie ontneemt de 

 Toelichting ons bij artikel 3 (pag. 11), waar zij zegt: 



„Zou men dien termijn" (van verlijden en bekrachtigen der akten) 

 „ook voor de gewone overeenkomsten op 30 maanden brengen, dan 

 zou men het niet meer voldoend in de hand hebben om de toepas- 

 sing van het bepaalde in artikel 7 betreffende de vooruitbetalingen 

 te verzekeren. Immers kan, indien deze bepalingen worden over- 

 treden, de bekrachtiging der betrekkelijke overeenkomsten worden 

 geweigerd. Gewenscht was het daarom, het in de oude regeling ge- 

 legde verband tusschen den vooruitbetalingstermijn en den termijn, 

 gesteld voor het verlijden der huur-akten, voor de overeenkomsten 

 op korten termijn te behouden". 



