(234) 372 



den. Ten eerste op de normale wijze, d.i. uit de prijzen, waarvoor 

 gemiddeld de vrije verhuringen tot stand komen; in de in 1914 

 gesloten contracten was dit bedrag reeds gestegen tot gemiddeld 

 f 45,25 per bouw% exclusief premies of andere vergoedingen, die in 

 1910 reeds gemiddeld f 5,31 per bouw bedroegen. Ten tweede op 

 de wijze, zooals de grondlmurwetgever bet wil, d.i. uit de genots- 

 derving van den grondbezitter tijdens den termijn van verhuur. 



In de Officieele Toelichting bij de nieuwe Grondhuurordonnantie 

 Staatsblad 1918 No. 88 vermeldt de Inleiding (pag. 1), dat de hui- 

 dige „door de landbouwnij verheid betaalde grondhuurprijzen niet 

 geacht kunnen worden in een passende verhouding te staan tot d e 

 waarde van het genot, hetwelk de grondbezitter 

 d o o r d e verhuur van z ij n e gronden derf t". Doel van 

 den wetgever is, den grondbezitter te w-aarborgen, dat hij bij ver- 

 huur op langeren termijn het gederfde genot in passende verhouding 

 minstens vergoed krijgt, welke vergoeding of minimumprijs moet 

 beant\"Voorden aan de werkelijke huurwaarde der gronden. „Die huur- 

 waarde komt den Inlandschen grondbezitter toch minstens toe", zegt 

 de Inleiding op pag. 1, en de „Regelen" bedoelen deswege, de minima 

 vasl te stellen op minstens het bedrag van deze genotsderving of 

 ,, huurwaarde". Daarbij wordt voor den Westmoessonoogst uitgegaan 

 van de onderstelling, alsof de grondbezitters hun surplus grond, dat 

 zij thans aan de suikerfabrieken verhuren en welk oppervlak nor- 

 maal hoogstens V3 ^'^i^^^ list grondbezit der desa mag bedragen, bij 

 niet-verhuur zouden hebben uitgegeven in deelbouw. De Toeüchting 

 zegt dit op pag. 4 met de woorden: „Ter bepaling van die huur- 

 waarde zal, voor zoover betreft een Westmoessonaanplant (dus voor 

 het hoofdgewas), van een voor geheel Java vast te stellen formule 

 gebruik gemaakt worden, welke formule is gegrond op gegevens 

 omtrent de padi-opbrcngsten in de verschillende klassen (groepen) 

 van sawah's en de voordeden, verkregen bij uitgifte van den grond 

 in deelbouw". Iets scherper is dit beginsel voor den geheelen mini- 

 mumprijs uitgedrukt in de Uitvoeringsvoorschriften van het Grond- 

 huurreglement in Solo en Djocja (Staatsblad 1918 No. 20), waar het 2e 

 lid van § 23 luidt: 



„De vorenbedoelde minimum-huurprijs wordt gesteld op het 

 geldswaardig bedrag van hetgeen den grondbezitter per bouw van 

 500 vierkante Rijnlandsche roeden ged4irende den duur van een ge- 

 bruikstijdvak, waarop de vaststelling van den minimum-huurprijs be- 

 trekking heeft, gemiddeld netto zou toevallen bij gebruik van den 

 grond in deelbouw overeenkomstig de plaatselijke gebruiken". 



