:^77 (i239) 



groepen, en speciaal naar den hoofdoogst van padi, die geheel 

 andere eischen stelt dan het suikerriet (Hoofdstuk IV). 



3. Het product der sawah's wordt door de proefsnitmethode te hoog 

 getaxeenl (Hoofdstuk IV), niet alleen door de gemiddeld te gun- 

 stige ligging der proefvelden, maar o.a. ook omdat zij het pro- 

 duct j)<?r netto geslaafjde bouw aangeven, terwijl de grondhuur 

 2)er bruto houw berekend wordt. 



4. Voor de berekening der landrente kan dit gemakkelijk worden 

 gecompenseerd, omdat het belastingpercentage voor eiken belas- 

 tingkring in vrijheid bepaald wordt. 



5. Voor statistische doeleinden hindert het ook niet veel, mits men 

 alleen op de onderlinge verhoudingen der producties let en niet 

 op hare absolute grootte (Hoofdstuk V). 



6. De proefsnitmethode levert steeds een geflatteerde basis op voor 

 de bepaling van den Westmoessonoogst ; voor de berekening der 

 huurwaarde van gronden is de proefsnitmethode, waarbij slechts 

 één plekje per 200 bouw en slechts één promille der oogsten ge- 

 wogen wordt, ten eenenmale verwerpelijk (Hoofdstuk IV). 



7. Uit proefsnitten van Oostmoessonpadi valt geenerlei conclusie 

 omtrent de algemeene polowidjo-oogsten te trekken (Hoofdstuk IX). 



8. De grondhuurordonnantie Staatsblad 1918 No. 88 wenscht de 

 huurwaarde der sawah's af te leiden uit de genotsderving van den 

 grondbezitter, tijdens den termijn van verhuur (Hoofdstuk X) ; 

 zij wenscht de minimum-grondluuirprijzen volgens de berekenings- 

 wijze der ,, Regelen" minstens gelijk te maken aan de voordeelen, 

 verkregen bij uitgifte van den grond in deelbouw. 



9. Blijkens Hoofdstuk IV is de toepassing van het maron-deelbouw- 

 stelsel op de wijze der ,, Regelen" in werkelijkheid slechts een 

 aftrek voor oogstloon en verbouwingskosten, zoodat het bere- 

 kende te vergoeden Westmoessonproduct niet is het gederfde ge- 

 not bij deelbouw, doch het gederfde volle netto-product bij eigen 

 bouw, of nog iets meer in de gevallen, dat het op Vo gestelde 

 oogstloon plaatselijk te laag is, en zelfs steeds belangrijk meer, 

 omdat het risico van den landbouw niet in rekening is gebracht. 



10. De bepaling van het Oostmoessonproduct volgens de „Regelen" 

 is zonder voldoende gegevens en daardoor uiterst willekeurig tot 

 stand gekomen, zooals in Hoofdstuk IV is uiteengezet; dit blijkt 

 direct, als men de Oostmoesson-vergoedingen in de lijsten der 

 Voorloopig vastgestelde minima in verschillende Residenties ver- 

 gelijkt; van eenig systeem is hierbij geen sprake. Volgens de In- 



