(212) 380 



IG. Voor den Dienst der Landrente is een ruwe methode tot bepa- 

 ling van den padiprijs toelaatbaar, omdat hier voor eiken belas- 

 tingkiing, al naar de economische sterkte, een belastingpercen- 

 tage bepaald wordt, dat onafliankelijk is van prijzen en producties 

 en dat dus alle minder juiste, voor het geheele district geldende 

 maatstaven weer corrigeert. Voor grondljuurprijzen zijn zulke 

 globale methoden niet bruikbaar. De „Regelen" zijn door de fouten 

 in de berekeningswijze onder punt 6, 9, lO, II, li en 15 van dit 

 overzicht in werkelijkheid, dan ook geen Regelen tot bepaling van 

 minima gebleken, zelfs niet van reëele prijzen, maar van maxima 

 of zelfs van woekerprijzen (Hoofdstuk VI). 



17. De minimum-grondhuurprijzen behooren in geen geval hooger 

 gesteld te worden dan op een bedrag, dat de genotsderving van 

 den grondbezitter over den termijn van verhuur voor 100 % 

 vergoedt, dat is op minstens de volle huurwaarde volgens de 

 definitie van den wetgever. Dan toch heeft de grondbezitter reeds 

 geen enkel belang meer, zijne gronden zelf te bebouwen, terwijl 

 bij nog hoogere wettelijke minima als het ware door den wetgever 

 een premie op de verhuring zou worden gesteld. 



18. Uit de gretige en volkomen vrijwillige verhuring van gronden 

 aan de suikerindustrie, die door vele feiten in Hoofdstuk VII 

 gedemonstreerd is, blijkt dat de thans door de suikerindustrie 

 betaalde grondhuren reeds hooger zijn, dan de door den grond- 

 bezitter in geld getaxeerde genotsdervii]g over den tijd van ver- 

 huur. De grondbezitter ontvangt derhalve reeds thans de volle 

 huurwaarde van zijn grond. 



19. Met het vermeerderen der welvaart op Java stijgen ook geregeld 

 de grondhuren (Hoofdstuk VH). Exclusief premies of andere ver- 

 goedingen bedroeg de grondhuur gemiddeld per bouw het vol- 

 gende in de contracten, gesloten in 1910 tot 1914. 



Jaar 1910 1911 1912 1913 1914 



Huurprijs f 40,10 f 41,17 f 42,72 f 44,8i f 45,25. 

 In 4 jaren greep dus een stijging van I2V2 /o pl^^ts. Uit de in 

 Hoofdstuk VII geciteerde requesten der fabrieken blijkt, dat de 

 stijging zich ook na 1914 heeft voortgezet. 



20. De verhuurders ontvangen behalve de grondhuur vaak nog pre- 

 mies of vergoedingen; in 1910 bedroeg dit gemiddeld f 5,31 per 

 bouw (Hoofdstuk VIII). Voorts hebben zij nog tal van directe 

 en indirecte voordeelen van de verhuur, die hieronder zijn aan- 

 geduid onder punt 29 tot 33. 



