2247 (3) 



waar de andere soorten ook een kans van slagen hadden, 221 1> 

 Onderzocht; dus mag men beshüten, dat de proeven op een gemid- 

 deld grondtype genomen werden. Daarnaast kwamen nog een aantal 

 proeven op uitzonderingsgronden voor, zoodat liet gemiddelde een 

 tamelijk goeden indruk geeft, wat 221 T! praesteert tegenovei- an- 

 dere rietsoorten. 



Onze bedoeling is dus in de eerste plaats het aantal soorten, 

 waarvan standaar dcij f ers berekend worden, te beperken tot die, 

 waarvan het aantal proeven tamelijk groot is, laten wij zeggen in de 

 buurt van 50, waarvan de verdeeling der proeven over grondtypen 

 voldoende is, terwijl wij bovendien rekening houden met het feit of 

 een soort een min of meer belangrijke plaats inneemt onder de op 

 Java gekweekte soorten; zij moet minstens een paar procenten van 

 de totaal-oppervlakte innemen. Zoo zal onze lijst van staijdaardcij- 

 fers dus ook veranderen in verschillende jaren. 



Op nog een punt dient de aandacht gevestigd te worden. Wan- 

 neer een soort in de cultuur komt, wordt zij in de eerste jaren on- 

 derzocht in weinig -proeven op gronden, die men vaak speciaal voor 

 haar uitzocht; slaagt ze, dan neemt liet aantal proeven bijzonder snel 

 toe, terwijl het aantal grondtypen, waarop zij komt te staan, zich ook 

 uitbreidt; daarna volgt een daling van het aantal proeven, terwijl on- 

 der de grondtypen de uitzonderingsgronden meer op den voorgrond 

 treden, daar men nu gaat probeeren op welke gronden de soort „het 

 misschien ook nog doet". Zoo werden 100 POJ en 247 B in de jaren 

 1907 — 1918 vergeleken in het volgende aantal proeven: 

 1907 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 



1 11 43 113 144 109 66 16 11 4 



Zwart Cheribon is eveneens al lang over haar maximum aantal 

 proeven heen; EK 28 en EK 2 zijn op het oogenblik op haar maxi- 

 mum, 221 B is na een plotselingen opbloei reeds aan het dalen, 

 SW 3 is waarschijnlijk nog aan het stijgen, enz.. Ook daaruit volgt 

 wel, dat de lijst van standaardcijfers niet steeds dezelfde soorten zal 

 bevatten. 



In de vorige publicaties werden standaardcijfers tegenover 100 

 POJ èn tegenover 247 B bepaald; het komt ons beter voor, één 

 schaal van soorten te maken, en dus op één soort om te rekenen. 

 Men kan natuurlijk altijd de cijfers van elke basissoort op een an- 

 dere omrekenen, indien men slechts de verhouding tusschen deze 

 twee basissoorten kent. Men ontkomt daardoor ook aan het bezwaar, 

 dat men b.v. tegenover 100 POJ veel proeven heeft en een goed 



