2255 



(11) 



soorten. Toch is dit natuurlijk liet terrein, waar EK 28 het nogal 

 eens verliest tegen een soort, die iets beter bestand is tegen de daar 

 speciaal heerschende minimumfactoren. 



Dat de practijk ook EK 28 erkent als de soort, volgt wel uit 

 de geweldige toename van het beplante op|>ervlak: voor oogst 1916 

 tot 1919 bedroeg dit resp. 1, 6, 12 en 23%. 



Gaan we nu na, hoe EK 28 zich gedroeg tegenover een aantal 

 andere variëteiten. 



p]K 28 was in vergelijking met 



Uit deze tabel blijkt, dat de verhouding der soorten tegenover 

 EK 28 in beide jaren practisch gelijk was, wat alweer een bewijs 

 is voor de groote zekerheid, die de proefveldenmethode oplevert. 



EK 2 is de soort, die het best kan concurreeren tegen EK 28; 

 daarop volgt 247 B. Dl 52, die op vochtiger gronden dikwijls een 

 goed figuur maakt tegenover EK 28, blijkt in het algemeen gespro- 

 ken toch lang niet te kunnen concurreeren; uit alles blijkt nogmaals, 

 dat EK 28 werkelijk een excepUonneel hoog prodiicticvennogen heeft. 

 Bij de bespreking der andere soorten zal dikwijls blijken, dat de 

 verliespunten voor EK 28 van bepaalde grondtypen komen ; verder 

 zal er blijken, dat geen der andere nieuwere soorten, uitgezonderd 

 EK 2, tegenover 100 POJ, 247 B en tegenover elkaar een dergelijke 

 gunstige verhouding tusschen de winst- en de verliespunten levert 

 als EK 28. 



EK 2. 



EK 2 heeft een minder algemeene beteekenis dan EK 28 ; zij 

 behaalt niet zoo op allerlei typen gronden hooge producties, maar op 



