\ 



2257 (13) 



productievermogen in de buurt van EK 28 staat en daarin hooger 

 staat clan 247 B en 400 POJ. 



Gaan we nu de twee jaren nog apart na : 



In 1917 won EK 2 het steeds van 100 POJ ; omgerekend op 

 riet en suiker, voor 100 POJ op resp. 1000 en 100, vinden we in 8 

 waarnemingen bij EK 2 voor riet 1704 en voor suiker 131. 



In geen dezer proeven werd EK 2 gesneden op een leeftijd van 

 minder dan 12 maanden. De 8 proeven waren als volgt verdeeld: 2 

 op Minggiran, 3 op Djatie, 2 op Garoem en 1 op Blimbing. Al deze 

 proeven werden op goede gronden genomen; waar EK 28 aanwezig 

 was, won deze hét. Bij de 77 proeven tegenover 247 B waren er 11, 

 waarin EK 2 het verloor. Gaat men na, waar deze II proeven ge- 

 nomen werden, dan vindt men, dat ze overal verspreid lagen; in alle 

 gevallen was de grond middelmatig tot goed, nooit ongunstig. Men 

 mag dus zeer waarschijnlijk besluiten, dat de kans, dat 247 B beter 

 dan EK 2 produceert, hoofdzakelijk bestaat op goede gronden. Het 

 rendement staat in deze proeven tot dat van 247 B als 9,61 tot 

 10,00, en is dus gemiddeld maar" weinig lager dan dat van 247 B; het 

 verschil is veel geringer dan men geneigd is te veronderstellen. De 

 zeer lage rendementen bij EK 2 komen speciaal daar voor, waar men 

 EK 2 plant, omdat elke andere soort er zwaar legert en dan ook 

 een zeer laag rendement geeft. 



In 1918 won EK 2 het in 4 gevallen steeds van 100 POJ, De 

 leeftijd wisselde van 12 — IS^^ maand. Tegenover 247 B was EK 2 7 

 maal de mindere op zeer verschillende ondernemingen; bijna steeds 

 was het rietproduct beter dan van 247 B; het rendement brengt dan 

 de lagere suikerproductie 



Tegenover EK 28 verloor EK 2 het speciaal in Dj omhang en 

 Kediri, In Dj omhang voornamelijk op Goedo en Blimbing, in Kediri 

 op Kentjong en Soemberdadie, meestal op goede, wat vochtige gron- 

 den, waar het rendement der meeste soorten vrij laag is, maar waar 

 EK 28 juist een goed rendement maakt. De aangewezen gronden voor 

 EK 2 zijn w^el de jong-diluviale gronden der berghelhngen, zooals 

 die op bijna eiken vulkaan van Java voorkomen, b.v. de Merapi-hellin- 

 gen in Solo, gedeelten van Banjoemas (Klampok), de Lawoe-hel- 

 lingen, de Wilis-helUngen (Djatie), de Andjastnoro-hellingen in Mo- 

 djokerto; het minst geschikt zijn de zware, uitdrogende kleigronden 

 in de vlakte, waar EK 2 zeer vroeg voos wordt. 



Wij vermelden verder de volgende andere EK- soorten: 



