2273 (29) 



Het valt l»ij liet doorzien van deze tabel op, dat, met uitzonde- 

 ring van Pradjekan en Kentjong, de grond of zeer zwaar met een 

 ongunstige physisclie samenstelling of zeer doorlatend en droog is ; 

 dat dus altijd bepaald extreme groeivoorwaarden aanwezig zijn. En 

 hieraan is 90 F zoo goed aangepast, dat zij het dan steeds wint van 

 100 POJ of evenveel opbrengt. Dit verleent haar dus ook in die ge- 

 vallen hare waarde om als vervangster van 100 POJ op te treden. 



Tegenover SW 3 is zij op dergelijke gronden vrijwel opgewas- 

 sen, dikwijls brengt zij iets minder op. Op wat betere gronden 

 brengt evenwel SW 3 gewoonlijk iets meer op. 



In de 23 proeven tegenover 247 B is 90 F 6 keer beter, 2 keer 

 gelijk en 15 keer minder. De 6 winstgevallen komen zeer verspreid 

 voor op meestal lichte gronden; er is slechts één tegallan-proef bij. 

 Voor zoover onze gegevens reiken, kan hier geen bepaalde reden 

 gevonden worden, waarom 90 F zoo goed slaagde. Het rendement 

 is wel belangrijk beter dan van 247 ?>. 



De merkwaardige verhouding tegenover Dl 52, waarvan 90 F 

 het 13 keer won en 5 keer verloor, moet grootendeels aan beter 

 bestand zijn tegen droogte toegeschreven worden; enkele proeven 

 stonden ook op voor Dl 52 te zware gronden. 



Do geschiktheid om 100 POJ op te droge gronden te vervangen 

 en om in de plaats van 247 B te treden door liet hoogere rende- 

 ment, heeft aan 90 F eenig areaal verschaft. Van oogst 1915 tot 

 1919 besloeg 90 F resp. 1. 1, 3, 4 en 4% van het met riet beplante 

 oppervlak. 



160 F. 



Met deze soort werden in 1917 nog 16 proeven aangezet; slechts 

 éénmaal, op Tegowangi, braclit zij meer op dan 100 POJ, éénmaal 

 evenveel en verder steeds belangrijk minder. De eenige reden, waar- 

 om 100 F nog wel eens geplant wordt, is, dat zij zeer vroeg een 

 goed rendement heeft. Rietgewicht en rendement zijn echter vrijwel 

 steeds bij 100 POJ ten achter op normalen leeftijd. 



IGO F verdwijnt steeds meer uit de cultuur. 



In 1918 werd er geen enkele proef met deze soort genomen. 



Batjaii. 



Batjau werd in 1917 O maal onderzoclit; zij was 3 maal beter, 3 

 maal min<ler dan 100 POJ. Het rendement was liooger. Stond EK 28 

 in de proef, dan won deze soort het, In 1918 werd Batjan op Garoern 

 nog slechts vergeleken met 2 HVA-soorten (2317 en 2584), die beide 

 iets meer opbrachten, maar niet zoo'n hoog rendement hadden. 



