(30) 2274 



De POJ-soorten. 



Onder dit hoofd zullen slechts die soorten behandeld worden, 

 welke eenige uitbreiding gekregen hebben; soorten, waarmee men een 

 of twee proeven genomen heeft, zijn niet in dit overzicht opgenomen. 



36 POJ. 



De soort werd in 1917 6 maal onderzocht, waarvan zij het 5 

 maal verloor. 



Tweemaal daarvan verloor zij het tegen EK 28 op Perning op 

 goeden op grond; op natten, vrij zwaren grond op Perning won zij het 

 van EK 28, 100 POJ, 221 B en Dl 52, hoewel de productieverschillen 

 zeer klein waren. Op zilten grond op Ketegan en op schralen, dro- 

 gen grond op de Maas won 247 B het fiiidv. Behalve op Ketegan - 

 was overal het rendement van 36 POJ lager dan dat der beste soort. 

 Slechts op gronden van slechtere kwaliteit, vooral op natte, blijkt 

 36 POJ nog wel eens preferabel te zijn. In 1918 onderzocht men de 

 soort nog eens 3 maal op Perning, waar zij het nu telkens tegen 

 100 POJ verloor. Op Boedoean won 36 POJ het op zware klei van 

 90 F, op Pandjie op zeer doorlatenden krikilachtigen grond verloor 

 zij het tegen 100 POJ en SW 3. 



Zij werd bovendien nog 6 maal tegenover 247 B onderzocht ; 

 zij won het 1 keer op Pradjekan, weer op zwaren, vochtigen grond 

 met padas, en één keer op Pesantren op tegallan. Het rendement is 

 gemiddeld belangrijk beter dan dat van 247 B, zoodat bij een wat 

 lagere opbrengst 36 POJ toch de voordeeligste kan zijn. Dit geval 

 deed zich voor op lichten poreuzen grond op Assembaggos. Op natte 

 en zware gronden heeft 36 POJ dus wel een zekere waarde ; de 

 sereh-immuniteit is dan tevens in haar voordeel. 



139 POJ. 



Men vergeleek 139 POJ in 1917 7 maal met 100 POJ, éénmaal 

 met Dl 52 en éénmaal met 247 B. In hoofdzaak tracht men dus 

 139 POJ als vervangster van het vroegrijpe 100 POJ te gebruiken op 

 gronden van mindere kwaliteit. Slechts in één geval was 139 POJ 

 beter; in alle andere gevallen was ze óf gelijk, of minder goed. Ook 

 het rendement gaf geen aanwijzing in het voordeel van 139 POJ; 

 slechts de goedkoope bibitvoorziening is een factor, die bij ongeveer 

 gelijke opbrengst het serehimmune 139 POJ verkieslijker maakt. 

 Bij de proeven in 1918 is men van hetzelfde beginsel uitgegaan; 2 

 keer op Sedajoe op mergelklei was 139 POJ de beste soort, op Ba- 

 das op oud-kwartaire klei was 139 POJ gelijk aan 221 B, op wat 

 beteren grond verloor zij het tegen Dl 52; op Karanganom, op residu- 



