(34) 2578 



POJ, op Randoegoenting op armen grond eenmaal van 9ü F, terwijl 

 zij het ook éénmaal verloor; op zwaren grond op Sedajoe was zij 

 beter dan Dl 52, maar verloor het tegen EK 28. In 10 proeven 

 tegen 247 B op meestal middelmatige gronden won zij het 4 maal 

 in product, terwijl het rendement iets beter was. 



Men kan dus van deze 4 soorten de resultaten als volgt samen- 

 vatten : tot nog toe kunnen zij op tamelijk goede gronden tegen 

 247 B en 100 POJ concurreeren, terwijl zij door hare serehimmu- 

 niteit zelfs bij iets mindere suikeropbrengst vaak even voordeelig 

 zijn als 247 B. 



Op de best produceerende gronden brengen zij evenwel te weinig 

 op om tegen de beste variëteiten op te kunnen. 



Er zijn in 1917 en 1918 nog met een vrij groot aantal soorten 

 proeven genomen, meestal 1 of 2 proeven per soort. Het materiaal 

 is te gering om er conclusies uit te trekken ; het heeft dan ook 

 geen nut, deze geïsoleerde gevallen te bespreken, waarbij nog komt, 

 dat deze soorten het bijna steeds moesten afleggen tegen 247 B of 

 100 POJ. Hare beteekenis is dus zeer gering. 



Oriënteerende yariëteiteiiproeven. 



Oriënteerende variëteitenproeven worden door ons beschouwd 

 als een middel om te zien of een soort een kaïis heeft in de cul- 

 tuur te slagen of niet. Alleen de soorten, die op grond van die 

 proeven zulk een kcms hebben, worden daarna in variëteitenproeven 

 onderzocht. De oriënteerende proeven van reeds afgesloten jaren 

 hebben dus feitelijk slechts liistorische beteekenis; de goede num- 

 mers van 1917 zijn in 1918 reeds in variëteitenproeven onderzocht. 

 Practijksoorten, die in oriënteerende variëteitenproeven onderzocht 

 worden, vertoonen daar precies dezelfde eigenschappen als in volle- 

 dige variëteitenproeven; deze laatste zijn evenwel veel betrouwbaar- 

 der, 'terwijl het doel van de oriënteerende proef, n.1. iets omtrent 

 het algemeene peil van een nieuwe soort te leeren kennen, bij ge- 

 bruik van een practijksoort volkomen misplaatst is; het heeft dus 

 geenerlei reden, oriënteerende proeven met practijksoorten in een 

 samenvatting te behandelen. 



De oriënteerende proeven van 1917 werden reeds voldoend sa- 

 mengevat in het „Voorloopig resultaat der variëteitenproeven van 

 oogstjaar 1917" in Archief 1918, blz. 135. 



Dr. Geerts wijst er daar op, dat als de beste soorten zich aan- 



