2-291 



(47) 



De proeven op Poerworedjo onderzoeken twee punten, n.1. of 

 met minder Z.A. en tegelijk met minder E.S. kan worden volstaan. 

 Bovendien werd hier verharde melasse toegediend. Blijkbaar kan hier 

 wel met minder mest volstaan worden, maar om zekerheid te krij- 

 gen zou men alleen de Z.A. moeten verminderen en niet den phos- 

 phaatmest. Als de grond phosphaatarm is, zal hij bij melassetoedie- 

 ning even goed E.S. moeten ontvangen. In de eerste vier proeven 

 van Randoegoenting blijkt, dat wel 2 of 1 pik. Z.A. (No. 148) Z.A. 

 minder gegeven kan worden; dat dus de goede werking van me- 

 lasse in staat is om de vermindering van 2 pik. Z.A.-mest te com- 

 penseeren; vermindert men de Z.A.-gift verder, dan houdt deze 

 compensatie op, ook al vermeerdert men de melassegift. Er is dus 

 geen sprake van evenredigheid tusschen melasse en Z.A.. Proef 149 

 maakt een uitzondering; deze grojid schijnt zoo slecht te zijn, dat 

 melassetoevoeging absoluut noodig is om een aantal minimumfac- 

 toren, gelegen in de grondgesteldheid, op te heffen. Er kan, nadat 

 dit gebeurd is, zelfs met 5 pik. Z.A. minder volstaan worden. 



In 3 proeven stijgt het rendement ; het daalt slechts in 1 geval; 

 ook in dit opzicht is de verhouding geheel anders dan bij extra me- 

 lassetoevoeging. 



In alle proeven komt wel duidelijk de groote waarde van melasse 

 voor zandgronden uit. 



Ketelasch. 



In 24 proeven werd in 1917 nagegaan, of extra toevoeging van 

 ketelasch gunstig werkte. Op de gewone wijze samengevat, vindt 

 men het volgende resultaat : 



