(48) 



2292 



Dertien van deze proeven werden op zware klei genomen, elf op 

 lichten grond. Splitst men de proeven naar deze twee typen, dan 

 vindt men zeer weinig verschil. De meening, dat ketelasch speciaal 

 op zware klei gunstig zou werken, is dus niet juist; op lichte gron- 

 den vindt men eveneens een gunstige werking. 



De 23 proeven van 1918 gaven het volgende resultaat: 



Splitsen we de proeven naar zware en lichte gronden op grond 

 van de aanwijzingen, in de proeven gegeven, dan vinden we : 



Hier blijkt op zwaardere gronden duidelijker een voordeelige 

 werking van ketelasch te bestaan dan op lichtere gronden, dus 

 eenigszins afwijkend van het resultaat van 1917, waardoor het aan- 

 nemelijk wordt, dat de werking van ketelasch voor een deel berust 

 op de verbetering van de grondstructuur. 



Zooals reeds door Dr. Geerts is aangetoond (Archief 1917, blz. 

 ■1051), werkt ketelasch ook als phosphaatmest. In de proeven van 

 1917 en 1918 zijn te weinig analysen aanwezig om uit te maken of 

 phosphaatarmoede dan wel grondstructuur overheerscht bij de wer- 

 king van ketelasch ; wel blijkt het, dat in deze jaren de grootste 

 verschillen ten gunste van ketelasch o.a. verkregen worden op gron- 

 den, die niet phosphaatarm zijn. 



Ketelasch blijkt volgens de resultaten dezer twee jaren en even- 

 eens volgens die der vroegere jaren (zie Archief l.c.) practiscli steeds 

 gunstig te werken ; op zwaardere en phosphaatarme gronden dik- 

 wijls zeer gunstig. 



