(74) ' 2318 



Berekent men, welke productiestijging men gemiddeld verkrijgt 

 door het gebruik van meer bibits per geul, dan vindt men voor 

 riet 1,3 %, voor suiker 1,5%; bij dergelijke weinig betrouwbare ver- 

 schillen zal slechts zelden de grootere opbrengst de kosten van het 

 meerdere bibitverbruik, dat altijd vrij belangrijk is (van 33— 16^0), 

 goedmaken. 



De rietsoorten onderling geven vrijwel geen verschillen; slechts 

 viel het op, dat bij 221 B steeds het grootste aantal bibits het 

 hoogste product gaf. 



In 1918 werden weer 67 waarnemingen gedaan over bibitverband. 

 In 24 gevallen gaf het geenerlei verschil of men meer of minder 

 bibit gebruikte; het wijdste verband was dus het voordeeligst. Ver- 

 der wogen de gevallen, waarin een nauwer verband voordeeliger was 

 vrijwel op tegen die, waar een wijder verband beter was; de ver- 

 kregen verschillen waren hoofdzakelijk van de grootte van één m.f.. 

 Beschouwt men dus al de gevallen, waarin geen opbrengstverschil 

 verkregen werd, als voordeelig voor wijder verband, dan slaat de 

 balans zeker naar die zijde door. Wij meenen dan ook, dat in het 

 algemeen wel met wat minder bibit volstaan kan worden ; wanneer 

 plaatselijk meer bibit een hooger product geeft, dient altijd onder- 

 zocht te worden of niet door een juistere cultuur methode hetzelfde 

 bereikt kan worden. 



Naast deze proeven werden op Tandjong Tirto in 1918 4 oogen- 

 proeven genomen, waarbij dus de kwestie van het kweeken van moe- 

 derstokken de grootste rol speelt. 4 maal werden 50, (30, 70 en 80 

 oogen per geul van 3 roe vergeleken; in 3 gevallen kon zeer beslist 

 met het laagste aantal oogen volstaan worden, terwijl in 1 geval mis- 

 schien een kleine verhooging iets voordeelig was. Afgezien dus van 

 het algemeene standpunt, dat bij intensiever maken van een cultuur 

 het gebruik van plantmateriaal verminderd kan worden, wijzen ook 

 de proeven steeds op het voordeeligere van minder plantmateriaal. 



Pasoeroean, Augustus 1919. 



