1. Korte aanteekeningen over vroeger 

 beschreven groenbemesters. 



Sommige der groenbemesters, die in Mededeeling No. 1 zijn . 

 beschreven, bleken bij voortgezette cultuur niet aan de eischen 

 voor de practijk te voldoen. 



Enkele ontkiemden of groeiden te langzaam, zoodat de j^g^ "^^ 

 plantjes voordat zij krachtig genoeg waren om het onkruid botan 

 te onderdrukken, door het onkruid ten onder werden ge- öAj<i>fc.N, 

 bracht. 



Andere hadden een te spichtigen groei of de bladvorming 

 was niet voldoende, zoodat op den duur het onkruid weder de 

 overhand kreeg. Tenslotte waren enkele soorten zoodanig aan 

 ziekten en plagen onderhevig, dat het niet aan te bevelen was 

 ze aan te planten, wegens het gevaar dat de hoofdcultuur er 

 onder zou lijden. 



In de hierboven genoemde Mededeeling werden 31 soorten 

 vermeld, met welke destijds proeven genomen zijn. Dit aantal 

 is thans teruggebracht tot 19: 12 soorten werden als ongeschikt 

 geëlimineerd. 



Gremakshalve is hierachter een lijst opgenomen, waarin staat 

 opgegeven de afstand, waarop de verschillende soorten moeten 

 worden aitgeplant, het doel waarvoor zij geschikt zijn en de 

 hoeveelheid zaad, die per bouw benoodigd is. 



Verder wordt hier nog even de aandacht erop gevestigd, dat 

 de struikachtigesoorten, zooals Clitoria, Tephrosia, Indigofera, 

 Desmodium e.a. na het uitzaaien, wanneer de planten II/2 voet 

 hoog zijn, tot ^/^ voet moeten ingesneden worden, waardoor 

 betere vertakking wordt verkregen. 



Ook moet vóór het uitzaaien het onkruid verwijderd worden, 

 terwijl gewoonlijk de grond na het ontkiemen nog een paar keer 

 moet worden gewied, terwijl op de gronden, waar men veel 

 last van alang-alang heeft, dit ontkruid eerst moet worden 

 uitgeroeid. 



