3. Resultaten verkregen met eenige 

 nieuwe groenbemesters. 



Oassia pumula. Het zaad werd door Ür. van Hall in het 

 wild verzanaeld nabij Oengaran. Dezen grondbedekker hebben wij 

 nu ruim 1^/2 jaar in cultuur, zij blijkt een uitstekende groenbemester 

 voor Hevea- en thee tuinen te zijn en goede diensten te doen 

 tegen afspoeling van den grond. 



De plant heeft kleine blaadjes, lijkt veel op het „kruidje 

 roer me niet", doch heeft geen doorns. 



Zij spreidt zich kruipend over den grond uit, maakt veel 

 loof en vertakt zich zó(j, dat één plant een oppervlakte van 9 

 vierkante meter grond bedekt. 



Aan de takjes bij de knoopen zitten talrijke wortels die 

 voorzien zijn van stikstofknolletjes; de wortels hechten zich in 

 den bovengrond vast. 



De plant levert zeer veel zaad, dat echter heel fijn is, wat 

 een bezwaar oplevert bij het uitzaaien. 



Het zaad wordt op afstanden van 2 bij 1 1/2 voet niet te diep 

 in den grond uitgelegd. Na een veertien dagen begint het zaad 

 te ontkiemen ; de aanplant moet dan eenige keeren gewied worden 

 daar anders de jonge plantjes door het sneller groeiende onkruid 

 verstikt worden. 



Ongeveer na 2iy2 maand is de bodem bedekt, zes maanden 

 daarna beginnen de planten te bloeien en na een jaar gaat de 

 aanplant afsterven. 



Tegen dat zij begint af te sterven kan men haar onderwerken; 

 doet men dit tegen het einde van den westmoeson, dan komen 

 vanzelf weder jonge plantjes te voorschijn, zoodat men een nieuwen 

 aanplant krijgt zonder haar opniew gezaaid te hebben. 



Daar de kans van mislukking bij direct uitzaaien in den 

 aanplant zeer groot is, verdient het aanbeveling het zaad eerst 

 op een overdekt kweekbed uit te leggen, en de plantjes pas wanneer 

 zij ongeveer 1/2 voet hoog zijn, in den aanplant te brengen. 



Op deze wijze heeft men niet zooveel zaad noodig en 



