bijv: 2 voet, daar anders de takken later te veel op den grond 

 komen te liggen. 



Even vóórdat men den stam splijt moet de ent gesneden 

 worden. 



Het snijden van de ent moet vooral met een vlijm-scherp mes 

 geschieden, het takje wordt wigvormig toegesneden ter lengte 

 van 2 cM. en moet voorzien zijn van een tweetal tegen over elkaar 

 staande oogen. 



Vooral let men er op dat geen onrijp entrijs genomen wordt, 

 te jong entrijs mislukt gewoonlijk. 



De sneden moeten zuiver vlak zijn. Het entrijs houdt men 

 in de linkerhand ; met het mes, dat men in de rechterhand houdt, 

 snijdt men aan eene zijde snel een stukje weg, daarna aan de 

 andere zijde, zoodat de tak in een platte punt uitloopt, ten slotte 

 wordt van de punt nog een klein eindje afgesneden. 



De mooiste ent is die, w^elke in een paar keer snijden wig- 

 vormig is toegesneden ; na een paar weken oefening heeft de 

 inlandsche enter daar de handigheid van, als hij maar zorgt dat 

 zijn entmes steeds scherp blijft. Snijdt men met een bot mes dan 

 wordt het weefsel teveel beschadigd, zoodat meestal de ent mislukt. 



Nadat de ent gesneden is w^ordt met het mes de spleet een 

 weinig open gehouden om de ent er voorzichtig in te zetten; 

 vooral mag zij er niet door schuiven ingebracht worden, daar 

 dan cambium en merg beschadigd ^ wordt. Nu wordt de ent 

 met een of ander zacht bind materiaal stevig vast gebonden, het 

 band begint men van boven naar beneden regelmatig om den 

 stam te winden, (fig. 4 a. b. en c.) 



In den Cultuurtuin wordt groene bindbast gebruikt dat door 

 de Firma Blass & Groenewegen te Bilt bij Utrecht tegen f. 0.35 

 per rol van 100 meter wordt geleverd. Het voordeel van dit 

 bindbast is dat het, tegen dat de ent geslaagd is vanzelf afvalt 

 en niet duur is. 



De ent wordt niet met entwas bestreken, doch met een 

 reageerbuisje dicht gedekt. De reageesbuisjes zijn 20 c. M. lang 

 en 31/2 C.M. breed, zij worden aan den buitenkant met witte 

 verf bestreken. 



Daar in den Oostmoeson de dampkring niet zoo vochtig is 

 als in den westmoeson blijven de reageerbuisjes in dien tijd 

 langer over de enten dan in den natten moeson. 



